Gianduja με μυστικά Παρλιάρου

Έκτακτη ανάρτηση! Μπορείτε, διαβάζοντας τα έντονα γράμματα, να εκτελέσετε τη συνταγή.
Μόλις έκανα μία κρέμα που μοιάζει με πραλίνα φουντουκιού, είναι νηστίσιμη και πεντανόστιμη. Τη συνταγή διάβασα σε ένα περιοδικό του Παρλιάρου και είναι πανεύκολη. Σε δέκα λεπτά γλύφουμε τα δάχτυλά μας!!!
Χτυπάμε στο μπλέντερ 250 γρ. ζάχαρη άχνη, με 250 γρ. φουντούκια ήδη ψημένα.
Αν έχετε ωμά φουντούκια ψήστε τα για 15 λεπτά και τρίψτε απαλά για να φύγουν τα πολλά φλούδια.
Το χτύπημα να διαρκέσει τόσο ώστε να βγάλουν τα φουντούκια τα έλαιά τους και το μίγμα να γίνει όλο ομοιογενές.
Προτιμάμε μπλέντερ όχι μούλτι για να είναι πιο δυνατό το χτύπημα.
Λιώνουμε 250γρ. κουβερτούρας και τη "δουλεύουμε" με μία σπάτουλα ( ουσιαστικά την βάζουμε σε ένα πιατάκι και την ανακατεύουμε ώστε όλη η σοκολάτα να έχει την ίδια θερμοκρασία παντού - αυτό γίνεται γιατί η σοκολάτα από μέσα είναι πιο καυτή)
Ρίχνουμε τη λιωμένη σοκολάτα στο μπλέντερ και ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά.
Μόλις το μίγμα γίνει ομοιογενές είναι έτοιμο!

Υ.Γ. Μπορείτε να προσθέσετε ελάχιστο αλάτι (στη μύτη).

Τονίζω ότι το blog θέλω να μείνει μεταξύ μας. Γι' αυτό σας επιτρέπω να αντιγράψετε ελεύθερα αυτή τη συνταγή, αλλά σας παρακαλώ χωρίς να κάνετε παραπομπή στη σελίδα. Μπορείτε απλά να αναφέρετε ότι μία καταπληκτική φίλη και πανέμορφη κοπέλα σας έδωσε τη συνταγή. Ευχαριστώ!

Το βάζο ήδη μισοάδειασε!

Περί μοιρασιάς ο λόγος

Και σήμερα θα σας πω μία αληθινή ιστορία που εξηγεί πολλά από την καθημερινότητά μας και τις συνθήκες που επικρατούν στον πλανήτη.

Μία καλή φίλη εργαζόταν στην συμπρωτεύουσα σε μία μεγάλη εταιρία, που ανήκε σε εβραϊκή οικογένεια. Μια μέρα, η ιδιοκτήτρια με το παιδάκι της επισκέφθηκε το λογιστήριο του εργοστασίου και μία υπάλληλος γεμάτη χάρη κι ενθουσιασμό άρχισε να χαριτολογεί με το παιδάκι "και τι καλό που είσαι και το όμορφο κτλ" και το παιδάκι κρατούσε ένα κουλούρι.

Ρώτησε η υπάλληλος το παιδάκι " Θα μου δώσεις λίγο από το κουλούρι σου;"

και τότε η μητέρα είπε στην υπάλληλο: "- Πρόσεξε τι θα σου δώσει!"

και το παιδάκι κόβει ένα πάρα πολύ μικρό κομμάτι από το κουλούρι, που ίσα χωρούσε στα δαχτυλάκια του, και της το προσφέρει.

Και λέει η μητέρα στην υπάλληλο: "Είδες τι μικρό κομμάτι σου έδωσε; Μαθαίνουμε στα παιδιά

 όχι να μη δίνουν, αλλά να δίνουν όσο πιο λίγο γίνεται".

Τα υπόλοιπα τα αφήνω σε σας...

Η Ελληνίδα μάνα είναι διεθνές φαινόμενο τελικά

Μία φίλη, που μένει μόνιμα στη Σουηδία, μου αφηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία:
Στο ΙΚΕΑ, στη Στοκχόλμη, ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης της αλυσίδας για λόγους marketing αποφάσισε να είναι δίπλα στα ταμεία και να εξυπηρετεί τους πελάτες βοηθώντας τους να βάλουν τις αγορές τους σε σακούλες. Ήταν εκεί και μία Ελληνίδα με το παιδάκι της, που βλέποντας τον παππού να βάζει τα πράγματα στις σακκούλες, λέει στο παιδί της: "Είδες; Αν δε διαβάζεις έτσι θα καταλήξεις!"

Ακολουθία Fibonacci και στο ρόδι;

Σεμινάριο^2

Επιτέλους το Σάββατο ήρθε κοπέλα και καθαρίσαμε το σπίτι και είναι έτοιμο να δεχθεί το στολισμό των Χριστουγέννων! Την Κυριακή (χτες) πήγαμε σε δύο σεμινάρια για το ίδιο θέμα, αλλά με διαφορετικούς εισηγητές. Ο λόγος γίνεται για τον Κώδικα Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγων, αν τον ακούτε πρώτη φορά, από εδώ και πέρα θα τον ακούτε συνέχεια! Το πρώτο σεμινάριο ήταν στις Σέρρες το πρωί και το δεύτερο στην Καβάλα το απόγευμα. Σήμερα το πρωί πήραμε το πρώτο φέρρυ για Θάσο, με μερικά λάφυρα από το σύντομο ταξίδι. Πήγαμε στο σπίτι να αφήσουμε το σκυλί και το τοπίο ήταν ομιχλώδες και βρέχει! Είναι από τις μέρες που απλά δε θέλεις να κάνεις τίποτα.. Ευτυχώς που το τηλέφωνο χτυπάει και με επαναφέρει στην πραγματικότητα! Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους μας! Καλή δύναμη!

Τι να έκανα! Ο κάδος έξω από την αίθουσα του σεμιναρίου με προκάλεσε να τον φωτογραφίσω!

Περιμένοντας σε ένα φανάρι στο κέντρο των Σερρών

Τα λάφυρα: Ακανέδες (λουκούμια) Σερρών

Η ομίχλη στη διαδρομή Λιμένας - Ποταμιά στις 08:30 πρωινή ώρα

Εμμονές

Έχω πάρα πολλές! Άλλες σπαστικές άλλες αστείες.
Οι σπαστικές έχουν να κάνουν με την τάξη και το συμμάζεμα - καθάρισμα και φυσικά τη δουλειά. Έκανα πρόδο ειδικά από τότε που πήραμε σκύλο. Δηλ που μας πήρε ο σκύλος... Όπως λέει κι ο φίλος μας ο Αλεξης, όταν βλέπεις τον ιδιοκήτη σκύλου να καθαρίζει τις ακαθαρσίες του ζώου από το δρόμο, ποιος φαίνεται να είναι το αφεντικό; Η πρόοδος συνίσταται στο ότι νιώθω όλο και λιγότερη καταπίεση σην αταξία και τη βρωμιά και δεν είμαι υστερική (τουλάχιστον όχι όσο πριν). Μάλιστα, όταν πέφτει πολύ δουλειά στο γραφείο, δεν κάνω δουλειές σπιτιού! Γι' αυτό βέβαια έχω και καιρό να καλέσω κόσμο σπίτι (αυτό με πειράζει). Τέλος, οι αστείες κατ' εμέ πάντα εμμονές έχουν ποικίλο περιεχόμενο, ελοχεύουν σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητας και σ΄ αυτές θα αναφερθώ σήμερα.

Παραθέτω μερικές:

1. Καίω συστηματικά τις φακές. Αλήθεια εσείς πόσες φορές έχετε κάψει τις φακές;
2. http://www.youtube.com/watch?v=MGludAneT-c
Δεν έχει υπάρξει φορά που να έχω πιάσει λεμόνι και να μην το πω ή το σκεφτώ. 
3. http://www.youtube.com/watch?v=frJBAN4euGo
Η προϊσταμένη τοπικής υπηρεσίας, αν δεν είχε μέσο για το διορισμό της, θα ακολουθούσε αντίστοιχη καριέρα. Κάθε φορά που την βλέπω το τραγουδάω μέσα μου.
4. Ήταν πριν περίπου 4 χρόνια που σε ένα γάμο στη Λάρισα το έπαιξαν μπορεί και 7 φορές. Μας είχε εντυπωσιάσει η πόρωση της αοιδού. Πρόκειτα για τη μία και μοναδική Ζαφειρένια, αυτή τη φορά όμως από τη Θώδη, που ελπίζω να είσαι καλά Έφη μου όπου κι αν βρίσκεσαι! Αυτό μ' αρέσει πραγματικά! Ξεκίνησα παραδοσιακό χορό φέτος σας το είπα; Είναι πολύ ωραία!
http://www.youtube.com/watch?v=bw1Gt9gibMY
5. Όσο γράφω την ανάρτηση τραγουδάω http://www.youtube.com/watch?v=LLw0lcYg7S8
Αχ τώρα κόλλησε το μυαλό μου! Θα επανέλθω και με άλλα.

ΥΓ. Εσύ ξανθοκοκκινομάλλα κούνα τα δαχτύλια σ', στείλε κανένα σχόλιο ή κάνε καμιά ανάρτηση. Για να επικοινωνούμε το έκανα το blog όχι για να απαγγέλλω!

Το σχόλιο που άκουσα σήμερα από τον αγαπημένο μου: "Το μαλλί σου εκτός από άλουστο και χάλια, έχει κάτι το ενδιαφέρον!"

Είναι γεμάτα τα κοτσίνια

Πώπω κρύωσε ο καιρός και σήμερα άναψα το τζάκι. Ας είναι καλά η μαμά που έκοψε τα δύο κυπαρίσια της αυλής (φοβόταν να μην πέσουν πάνω στο σπίτι από τον αέρα) κι έχουμε ξύλα. Βέβαια, αν κι έχουν πολύ ρετσίνι και καίγονται γρήγορα, έχουν ένα βασικό πλεονέκτημα: είναι δωρεά. Οι επιλογές φέτος κυμαίνονται μεταξύ κλιματιστικού και τζακιού. Θα αποφύγουμε όσο μπορούμε την κατανάλωση πετρελαίου. "Μεταξύ μας", πρατηριούχοι υγρών καυσίμων στη Θάσο δεν χρησιμοποιούν πετρέλαιο για την θέρμανση του σπιτιού τους! Ήδη οι πιο πολλοί πουλάνε ξύλα, πέλετ και μπρικέτες. Ο χειμώνας άργησε να έρθει αλλά μας έδειξε άγριες διαθέσεις. 

Ένας κτηνοτρόφος, όταν άκουσε τον κόσμο να λέει ότι ο χειμώνας θα είναι ελαφρύς, ανέφερε μία παρατήρηση που έμαθε από τους παππούδες του (είναι κτηνοτρόφοι πέντε γενιές πίσω). Τα ζώα το χειμώνα τρώνε βελανίδια κι ό,τι καρπό βρουν στο βοσκοτόπι ή το δάσος. Η φύση φροντίζει γι' αυτά: όταν ο χειμώνας θα είναι βαρύς τα κοτσίνια -οι βελανιδιές- έχουν πολύ καρπό.  Φέτος τα κοτσίνια είναι φορτωμένα με βελανίδια...

Γελα είν' η ζωή μια τρέλα

Είμαι στην Καβάλα στο πατρικό μου σπίτι και ήταν μια πολύ ωραία βραδιά με φίλες παλιές. Βγήκαμε ήπιαμε ένα ποτήρι κρασί και καθεμία ξεκίνησε για το σπίτι της. Περνώντας από ένα κεντρικό φανάρι της πόλης είδαμε σταματημένο το όχημα μιας κοπέλας από την παρέα και καταλάβαμε οτι είχε τρακαρει.

Σταματήσαμε και διαπιστώσαμε ότι την χτύπησε στο πλάι το αυτοκίνητο μιας άλλης κοπέλας. Και η ιστορία ξεκινά. Η Ζ ήταν κανονικά στο ρεύμα της και η μικρή ηταν παρκαρισμένη και ήθελε να μπει στο ρεύμα της Ζ. Έβγαλε φλας την είδε η Ζ και συνέχισε και η μικρή βγήκε! Γραντζουνιες προξένησε, αλλά σε όλο το μήκος του αυτοκίνητου της Ζ. Αργότερα η μικρή είπε "έβγαλα φλας δε με είδες;" Νόμιζε ότι το φλας δίνει προτεραιότητα.

Η φίλη μας (η Ζ), έμπειρη οδηγός στην ηλικία μας, και η αλλη κοπέλα (που λόγω ηλικίας αποκαλώ "μικρή") εικοσιτεσσαρων ετών. Η μικρή λοιπόν οδηγούσε ενα σαράβαλο χωρίς μπροστινό προφυλακτήρα με κάτι σίδερα που προεξειχαν κ ουτε μπροστινή πινακίδα είχε ουτε δίπλωμα ουτε ασφάλεια και δεν ηταν δικό της το αυτοκίνητο. Τι να εκανε, δε χωρούσαν στο τσαντακι! Η Ζ είχε όλα τα στοιχεία και το σήμα της ασφάλειας του αυτοκίνητου και είπε στη μικρή να της δείξει την ασφάλεια για να μην καλέσει την τροχαία. Η μικρή τηλεφώνησε στο φίλο της, στον οποίο ανήκε το αυτοκίνητο, και ο κύριος δεν είχε ασφάλεια! Εδω που τα λέμε ουτε Κτεο δε θα είχε. Καλέσαμε το λιμενικό (το συμβάν έγινε στην παραλία της πόλης) και η μικρή κάλεσε την αστυνομία γιατί εκεί εργάζεται ο νονός της. Η μικρή αγχώθηκε γιατί ο φίλος της αργούσε να έρθει κι άρχισε να μας λέει ότι οδηγεί 6 χρόνια από το 2008 (κι εμείς να προσπαθούμε να κρατήσουμε τα γέλια) κι αν γίνεται να φύγει για να φέρει το δίπλωμά και να μην καλέσουμε τροχαία γιατί η ασφάλειά της έχει λήξει απο πέρσι!

Έπεσαν απίστευτες ατάκες ώσπου ήρθε το λιμενικό με το τζιπ με αναμμένο φαρο. Τοτε βγήκε ο ιδιοκτήτης της παρακείμενης καφετέριας 'Μυροβόλος' (τη γνωρίζετε από το τραγούδι;) κάτι είπε διακριτικά στο λιμενικό κι αυτός έσβησε το φαρο. Συνειδητοποιήσαμε ότι το φως του φαρου ενοχλούσε τους πελάτες του μαγαζιού. Σουρεαλιστικό;

Τελοσπαντων, άρχισε η κοπέλα να κλαίει οταν ο λιμενικός της εξήγησε (πολύ ήρεμα) οτι δεν επιτρέπεται να παει να φέρει το δίπλωμα απο το σπίτι κι ότι θα πρέπει να εξακριβωθούν τα στοιχεία της. Μετά από λίγο ήρθε και ο φίλος της και πήγαν όλοι μαζί στα κεντρικά γραφεία του λιμεναρχείου, για τις τυπικές διαδικασίες.

Στο λιμενικό, όπως τελικά αποδείχθηκε, η κοπέλα έκλαιγε από τακτική. Ήταν ένα κακομαθημένο που δεν παραδέχθηκε οτι έκανε λάθος και μίλησε με θράσος. Το δίπλωμα το είχε από το 2009... Α! Και ντύσιμο κολλητό παντελόνι και μπλούζα και μπλε μποτάκι με καρφιά (ολη την κολεξιόν του Zara). Και το πιο σημαντικό; Ο νονός της από την αστυνομία πήγε στο λιμενικό και προσπάθησε να επιβληθεί! Ο φίλος της ενας κούκλος ευγενέστατος και πολύ καλό παιδί. Τελικά οι κατίνες παίρνουν τα καλύτερα παιδιά.

Όσο σκέφτομαι το αυτοκίνητο, χιλιοτρακαρισμένο,ανασφάλιστο, χωρίς τέλη κυκλοφορίας, χωρίς Κτεο καταλήγω ότι έκανε ότι μπορούσε για να παρανομήσει! Πρέπει να εχουμε συναίσθηση των ενεργειών και των παραλείψεών μας. Και πρέπει επιτέλους να είμαστε τυπικοί τουλάχιστον εμείς οι νέοι μήπως και μπει μία τάξη σε αυτόν τον τόπο.

Συμβουλες Διατροφης

Αγαπημένες φίλες, όπως ήδη σας ανακοίνωσα σε προηγούμενη ανάρτηση, ξεκίνησα μία προσπάθεια να βελτιώσω τη διατροφή μου, με τη βοήθεια διαιτολόγου. Μου έδωσε μερικές πολύ χρήσιμες συμβουλές που θεωρώ ότι μπορεί να σας ενδιαφέρουν.

1. Να μην πίνουμε νερό πριν ή μετά από το φαγητό, για να μην επηρεάζουμε τη δραστικότητα των γαστρικών υγρών και κατ' επέκταση την πέψη.
2.  Να πίνουμε τουλάχιστον 6-8 ποτήρια νερό την ημέρα. Ο καφές προκαλεί κατακράτηση υγρών γι' αυτό η ποσότητα που πίνουμε αφαιρεί ποσότητα νερού. Δηλ αν πιούμε 6 ποτήρια νερό και 2 κούπες καφέ είναι σαν να ήπιαμε 4 ποτήρια νερό.
3. Να τρώμε περίπου κάθε τρεις ώρες. Πχ. Πρωινό στις 7:30, δεκατιανό, μεσημεριανό, απογευματινό, βραδινό. Με αυτόν τον τρόπο ενεργοποιούμε συνέχεια το μεταβολισμό μας.
4. Τα συστατικά των κύριων γευμάτων να απαρτίζουν την τριάδα α. Ζωικό β. Φυτικό γ. Υδατάνθρακας. Με αυτόν τον τρόπο εκκρίνεται σεροτονίνη και απολαμβάνουμε τα γεύματά μας. Ένα πολύ χρήσιμο κόλπο είναι στο τοστ να βάζουμε λαχανικό. Δε φαντάζεστε πόση μεγάλη είναι η διαφορά στο αίσθημα κορεσμού! 
5. Τα ενδιάμεσα γεύματα αποτελούνται είτε από 2 φρούτα / 6 αποξηραμένα με 2 κουταλιές της σούπας ξηρούς καρπούς, είτε από μία μπάρα δημητριακών είτε από ένα ποτήρι φυσικό χυμό είτε από φρυγανιές/ρυζογκοφρέτες με 2 φέτες κασέρι/τυρί.
6. Ακόμα κι αν δεν πεινάτε φάτε τα όλα αυτά. Πέραν της ενεργοποίησης του μεταβολισμού, η συνεχής λήψη τροφής μας κάνει να μην πεινάμε πολύ όταν έρχεται το μεσημεριανό. Επιπλέον, εγώ η εδώ και χρόνια γνωστή "γλυκαντζού" με όλα τα φρούτα και τα αποξηραμένα που τρώω δεν αποζητώ τα γλυκά σαν ασθενής που ψάχνει τη δόση του.
7. Να προτιμάμε προϊόντα ολικής άλεσης, καθώς η λήψη αυτών ανεβάζει σταδιακά το γλυκαιμικό δείκτη (η απότομη άνοδος του γλυκαιμικού δείκτη οδηγεί σε κατακόρυφη πτώση του κι εμείς πεινάμε)
8. Το γεύμα να συνοδεύεται πάντα με σαλάτα.
9. Να θυμόμαστε ότι ο εγκέφαλος χρειάζεται 20 λεπτά για να αντιληφθεί τον κορεσμό. Γι' αυτό πρέπει να τρώμε αργά και να του δώσουμε το χρόνο που χρειάζεται.
10. Προσέχουμε το αλάτι, μπορούμε να βάλουμε όσο θέλουμε από καρυκεύματα και αρωματικά.

 Σε γενικές γραμμές αυτές ήταν οι οδηγίες και προσθέτω ότι

• Μπορούμε από το προηγούμενο βράδυ να έχουμε έτοιμο το τοστ με το λαχανικό τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο. Το πρωί ξυπνάμε βάζουμε το τοστ με το αλουμινόχαρτο στην τοστιέρα και ψήνεται. Έτσι δεν χρειάζεται να πλύνουμε ούτε την τοστιέρα.
• Αν παίρνετε κάποιο χάπι που πρέπει να περάσει λίγη ώρα πριν μπορείτε να τραφείτε, μία λύση είναι να έχετε το χάπι στο κομοδίνο, με νερό, και να βάζετε το ξυπνητήρι λίγη ώρα πριν σηκωθείτε. Μισοκοιμισμένοι παίρνετε το χάπι και χουζουρεύετε.
• Ένα σχαροτήγανο θα γίνει το δεξί σας χέρι. Πραγματικά είναι μεγάλη ευκολία να ψήνεις στο μάτι της κουζίνας (χωρίς να έχεις να καθαρίσεις μετέπειτα σχάρες και λοιπά εξαρτήματα). Πέραν της ταχύτητας στο μαγείρεμα, αποφεύγουμε τα περιττά λίπη.
• Προτείνω να ανακαλύψετε τη λαϊκή της γειτονιάς σας και να αντιληφθείτε την ποιότητα των υλικών εκεί. Μία φορά την εβδομάδα ξυπνήστε μισή ώρα νωρίτερα και πηγαίνετε να ψωνίσετε για όλη την εβδομάδα. Καλό θα είναι να εντοπίσετε παραγωγούς κι όχι εμπόρους. Αν σας φαίνεται δύσκολος ο εντοπισμός ρωτήστε μία κύρια στην ηλικία της μαμάς σας. Είναι σίγουρο ότι θα ξέρει! Πριν από τα ψώνια σας σκεφτείτε τί θα μαγειρέψετε μέσα στη βδομάδα και τι σαλάτες προτιμάτε. Οι πράσινες σαλάτες δεν κρατάνε πάνω από 2 το πολύ 3 μέρες σε αντίθεση με τα λάχανα τα καρότα που αντέχουν. Αν η λαϊκή είναι σε εβδομαδιαία βάση, καταναλώστε πρώτα τις πράσινες σαλάτες και μετά τα υπόλοιπα.
• Μπορεί να σας φανεί ότι ξοδεύετε αρκετά χρήματα για να αγοράσετε τα παξιμάδια, τις ρυζογκοφρέτες, τα φρούτα και λαχανικά γιατί έως τώρα έπιαναν ένα μικρό μέρος στο καλάθι σας. Τώρα θα το καταλάβουν για τα καλά. Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι θα κάνετε οικονομία γιατί δεν θα χωράνε στο καλάθι σας λιχουδιές και σοκολάτες που είναι πανάκριβα.
• Δεν πετάμε τίποτα από τα λαχανικά. Κορίτσια το νου σας, ο κόσμος πεινάει! Δυστυχώς σε αυτόν τον τομέα πρέπει να συγκεντρωθώ περισσότερο. Υπάρχουν πολλές λύσεις. Ψάξτε στο διαδίκτυο για τρόπους συντήρησης λαχανικών. Το κλασσικό τουρσί ή οι μαρμελάδες είναι εύκολες λύσεις, αν ξεμείνει στα χέρια σας κάποια μεγάλη ποσότητα. Αν δείτε ότι έχετε λίγο απ' όλα, αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη. Και ιδού μερικές ιδέες: ρίξτε τα στο φούρνο όλα μαζί με λίγη σάλτσα ντομάτας ή φτιάξτε ριζότο λαχανικών ή σάλτσα λαχανικών ή χορτόσουπα.

Αν αναλογιστούμε ότι το σώμα μας είναι ένα εργαλείο που πρέπει να φροντίζουμε, η τροφή είναι η βασική πρώτη ύλη, υπεύθυνη για την ευεξία μας. Η ενέργειά μας πηγάζει από τη διατροφή και η σεροτονίνη, που προκύπτει από την τριάδα, είναι αντικαταθλιπτική ουσία. Μετά την τελευταία μου επίσκεψη, με χαρά διαπίστωσα ότι όλες έχετε πλέον το δικό σας σπιτικό και αν θέλετε ακολουθήστε τις συμβουλές μου για να μην παρασυρθείτε από την ένταση της καθημερινότητας όπως εγώ.

Διαδικτυακά Ρεντίκολα

Μολις τελείωσα την πρώτη εργασία της χρονιάς, στα πλαίσια του προγράμματος MBA που παρακολουθώ. Πολύ στρες με αυτες τις προθεσμίες. Ο χρόνος μοιάζει να μας κοροιδεύει όταν δεν προλαβαίνουμε, αλλά η προθεσμία λήγει στις 23:59 κι εγώ την έχω τελειώσει εδώ και ώρα. Τι απόλαυση! Τώρα τον διασκεδάζω όπως θέλω. Σε ένα σωρό αναρτήσεις παραπονιέμαι για τις προθεσμίες. Η αλήθεια είναι ότι μ' αρέσουν. Χωρίς αυτές βαριέμαι. Δε μ' αρέσει να κάθομαι στον ελεύθερο χρόνο μου. Θέλω συνέχεια να κάνω κάτι. Υπάρχουν βέβαια και οι περίοδοι του χρόνου που το έχω παρακάνει κι ο οργανισμός ζητάει απλά να μην κάνει τίποτα, μόνο να ανασαίνει. Σε αυτές τις στιγμές εκτιμώ τον Χ, που έχει την υπομονή να με βοηθήσει και να με περιποιηθεί. Συμβαίνουν όμως και απρόοπτα. Και τα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα έτρεχα τον θείο μου στο κέντρο υγείας (ευτυχώς είναι καλά), γιατί δεν έχει αντιληφθεί ότι στα 75 δεν μπορούμε να κάνουμε ότι στα 35 (πχ να ανεβαίνουμε στα δέντρα).

Στο MBA η τρέχουσα ενότητα αφορά σε ποσοτικές μεθόδους και ανασύρθηκαν παλιά εγχειρίδια φθαρμένα από τη χρήση για να φρεσκάρω την παλιά γνώση. Κι όμως, παρότι είναι πανεύκολη η ύλη, δύσκολα την θυμήθηκα. Κι αυτό γιατί στο πανεπιστήμιο με την παρακολούθηση ήταν πιο απτές οι έννοιες. Και μου ήρθαν οι αναμνήσεις από την παλιοπαρέα. Έξι εντελώς διαφορετικές κοπέλες που όμως έδεσαν μεταξύ τους, με πολύ αστεία αποτελέσματα. Άντεξε στο χρόνο; Ακόμα το ψάχνουμε. Οι δεσμοί είναι δυνατοί και παρά τις παρεξηγήσεις η αγάπη είναι ένα μικρόβιο που εύκολα κολλάει και σε αντίξοες συνθήκες. Χανόμαστε και η καθημερινότητα μας παρασύρει, αλλά είναι τόσο ευχάριστη η προσμονή της συνάντησης! Και όπως είναι φυσικό η παρέα διευρύνεται συνεχώς με συζύγους και μωρά, γινόμαστε όλο και πιο μεγάλη οικογένεια! 

Όταν είσαι με τις φίλες σου τόσα χρόνια, τις γνωρίζεις τόσο καλά, που αν ανοίξεις ένα παλιό κουτί με φωτογραφίες ταξιδεύεις στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν. Και ω τι χαρά ανακαλύπτεις ένα σετ φωτογραφιών που τραβήχτηκαν παίζοντας θάρρος ή αλήθεια με μασκαρέματα της στιγμής και σκέφτεσαι σε καιρό κρίσης "Πόσα να ζητήσω για να μη γίνετε διαδικτυακά ρεντίκολα;"

Θρουμπα-Ζουμπα-Ζωδια

Χαίρετε και πάλι!
Ελπίζω να είστε όλοι καλά! Πέρασε ήδη το ήμισυ του Νοεμβρίου κι άρχισε η ελαιοσυλλογή! Είναι ωραία περίοδος γιατί υπάρχει μία κινητικότητα στο νησί και θα έχουμε αρκετό λάδι φέτος. Η χρονιά είναι καλή, ο Θεός μας βοηθάει να ανταπεξέλθουμε στην κρίση. Θα υπάρχει και υψηλή παραγωγή ελιάς θρούμπας, καθώς ο καρπός είναι μεγάλος.
Φέτος το πήρα απόφαση κι ασχολούμαι περισσότερο με την υγεία μου. Βελτίωσα τη διατροφή μου κι άρχισα γυμναστική. Ευτυχώς ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος είναι δραστήριος, λειτουργούν τμήματα χορωδίας, θεάτρου, παραδοσιακού χορού αλλά και ζούμπα. Μαντέψτε πού πηγαίνω... παραδοσιακό και ζούμπα φυσικά! Είναι τέλεια και τα δύο, αλλά δε το χω το ταλέντο με το κούνημα που απαιτούν. Που θα πάει όμως.. Σακίρα θα σε κατατροπώσω.
Αμάν! Έκτακτες ειδήσεις: γνωστή αστρολόγος μας εξήγησε μόλις ότι το ζώδιο είναι συνάρτηση του τόπου διαμονής. Για παράδειγμα, αν το ζώδιό σου δεν προβλέπει γάμο και αποφασίσεις να μετακομίσεις, αλλάζει το ζώδιο και μπορεί εκεί που θα πας να παντρευτείς! Πώπω έχω συγκλονιστεί, ασύλληπτη η ιδέα της. Δηλαδή εγώ στην Καβάλα ήμουν Υδροχόος και δεν επρόκειτο να παντρευτώ, αλλά ήρθα στη Θάσο, άλλαξε η Σεληνη μου και επήλθε το μοιραίο! Λοιπόν για να σοβαρευτούμε, στις αστρολόγους εξετάζω τη στάση σώματος, το λεξιλόγιο και την έκφραση. Είναι καταπληκτικές σε αυτό που πουλάνε και ετοιμόλογες. Έχουν αναπτύξει την ικανότητα να μιλάνε ώρες και να μη λένε τίποτα (όπως οι πολιτικοί) και καλλιέργησαν έναν κώδικα υπεκφυγής κι ελιγμού, που μου φαίνεται ενδιαφέρων.
 Σας ενημερώνω ότι τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι μια χαρά και το σκυλάκι μας ζωηρεύει. Κι επειδή όποιος αγαπάει Εκ-παιδεύει, προσπαθούμε να τη βάζπυμε τιμωρία όσο αστείες σκανταλιές κι αν κάνει.
Σας χαιρετώ λοιπόν, παραθέτοντας μια φωτογραφία που προέκυψε όταν (η Λούνα - η κυρία του ελληνικού τραγουδιού) έκανε άνω κάτω το μπαλκόνι, έσκισε 2 πετσέτες κι ένα παντελόνι του Χ.
Εις το επανιδείν με υγεία!

Έτος Δία

Κι εκεί που τελειώνουν οι προθεσμίες και τα άγχη και λες θα ησυχάσω, προστίθενται καινούρια! Εντάξει τελείωσε το ΦΠΑ και όλο το σούρτα φέρτα με τις φορολογικές υποχρεώσεις αλλά τα κουκιά δεν βγαίνουν στην κυβέρνηση κι επιβάλλει νέους φόρους εισάγωντας ολοένα περισσότερες αλλαγές. Η αλήθεια είναι ότι εισάγει κι απλουστεύσεις αλλά γιατί αυτό με τρομάζει περισσότερο; Για άλλη μια φορά λοιπόν θα σφίξω το στομάχι, θα σκύψω το κεφάλι και θα δουλεύω 11 ώρες την ημέρα για να τα προλάβω. Τ α Σαββατοκύριακα θα τρέχω για σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη ή όπου είναι ο καλός εισηγητής.
Μέσα σε όλα, προστίθεται η διαμαρτυρία για το κλείσιμο της εφορίας του νησιού. Για να λέμε την αλήθεια, αν το κράτος εφαρμόσει με επιτυχία τις εξαγγελίες για ηλεκτρονική διεκπεραίωση των συναλλαγών χρειάζονται λιγότερες ΔΟΥ. Το τρελό της υπόθεσης είναι ότι οι υπάλληλοι ζουν σε ένα παράλληλο συμπαν. Και δεν αναφέρομαι στα νέα παιδιά που όλοι λίγο πολύ ξέρουμε τι τράβηξαν με τον ΑΣΕΠ. Αναφέρομαι σε αυτούς που μπήκαν φωτογραφικά στην ΕΥΠ κι έπειτα με μετάταξη προσελήφθησαν στο Υπουργείο Οικονομικών. Η πλάκα είναι ότι στο νησί ο βουλευτής, που διόριζε, τακτοποιούσε σε υπηρεσιές ανά χωριό: στη ΔΟΥ εργάζονται υπάλληλοι από το Α χωριο, στη ταχυδρομείο από το Β, στη ΔΕΗ απο το Γ, ΟΤΕ από το Δ. Μα τι σας τα γράφω αυτά; Λίγο πολύ όλοι τα βιώνουμε καθημερινά.
Το Σάββατο ωραία μέρα καταπληκτική για δουλειές και χαλάρωση. Πιάνω το κέντημα και χτυπάει το τηλέφωνο. Χτύπησε ο Θείος μου, που μένει μόνος του. Τρέχοντας σε 5 λεπτά ήμουν εκεί. Περιμέναμε το ασθενοφόρο που ήρθε χωρίς νοσηλευτή μόνο με τον οδηγό και τον συνόδεψα. Όσο ήμασταν καθ' οδόν άνοιξε η πόρτα του ασθενοφόρου- καιάδας, το οποίο μύριζε πετρέλαιο και κόντεψε να πάθει το στομάχι μου από το κούνημα. Αλλά δεν είναι τυχαίο. Είμαστε καπιταλιστική κοινωνία. Δε θέλουμε ανθρώπους που επιβαρύνουν το σύστημα. Να εξολοθρέψουμε τους μη παραγωγικούς και όλοι οι υπόλοιποι να κάνουμε ησυχία, να μη μαθευτεί.
Ευτυχώς ο Θείος είχε ένα επιφανειακό κόψιμο και όλα πήγαν καλά. Την Κυριακή ξεκουράστηκα κι άνοιξα την τηλεόραση. Η αστρολόγος έλεγε ότι υπάρχει αναστάτωση γιατί είμαστε σε έτος Δία. Έτσι εξηγούνται όλα!

New look

Μέχρι να δημοσιεύσω την προηγούμενη ανάρτηση, λύθηκαν κάποια ερωτήματα και πάρθηκαν κάποιες αποφάσεις. (Stalker) Σου παρουσιάζω, λοιπόν, την κουρεμένη σκυλίτσα, που θα μένει πλέον στο μπαλκόνι και μέσα στο σπίτι μας (το οποίο δεν θα γεμίζει τρίχα κάθε μέρα). Επειδή κρυώνει, της φοράω το βράδυ ένα ζακετάκι, δώρο της αδερφής μου της Μ.

Και για να μη νομίζετε ότι ασχολούμαι μόνο με το σκυλί μου, για να αδειάζει το κεφάλι μου από τη δουλειά, ασχολούμαι με το κέντημα. Είμαι γενικά τύπος του καναπέ κι επειδή έχω τύψεις που κάθομαι και δεν πάω για περπάτημα, λίγο ρίχνω στάχτη στα μάτια (μου) και εδώ και χρόνια δεν μπορώ να δω τηλεόραση χωρίς να κάνω κάτι ταυτόχρονα. Το κέντημα είναι μία από τις μεγάλες μου αγάπες και τους τελευταίους μήνες φτιάχνω ένα σχέδιο που βρήκα στο περιοδικό "Εκείνη". Σε λίγο θα το τελειώσω, έχουν μείνει κάποιες λεπτομέρειες.

Η θεματολογία δεν υπονοεί κάτι, ίσως χρησιμοποιηθεί στο μέλλον. Απλά βρήκα πολύ χαριτωμένο το σχέδιο. Θα ακολουθήσουν κι άλλες δημοσιεύσεις με κεντήματα που έχω κάνει, ειδικά ένα του προηγούμενου χειμώνα με ελιές που όταν το ολοκληρώσω θα σας το παρουσιάσω.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας -ρουτίνα

Μεσημεριανό στο γραφείο, το βλέμμα ταλαιπωρημένο από την οθόνη και τα τηλεφωνήματα, κι ένα μεγάλο μάτσο ρόκα φρεσκότατη, για να μας τονώσουν οι πολύτιμες βιταμίνες της.

 Μετά από απουσία αρκετών ημερών, επιστρέφω λόγω της παραίνεσης της μοναδικής αναγνώστριάς μου. Οι μέρες κύλησαν πολύ γρήγορα και η πίεση να προλάβω κάποια προθεσμία ήταν αφόρητη. Το κεφάλι μου ζαλίστηκε από το τηλέφωνο που χτυπούσε συνέχεια και σε μικρό χρόνο -και πολλές φορές ταυτόχρονα- διεκπεραίωνα αυτά που μου ζητούνταν. Φαγητό με ταπεράκι το μεσημέρι και επιστροφή κομμάτια στο σπίτι το βράδυ. Κούραση για τη φροντίδα της Λούνας, αλλά ξεκούραση το παιχνίδι μαζί της. Παρά το μεγάλο μέγεθός της, είναι γατόσκυλο που δεν χορταίνει χάδια, αγκαλίτσες και φιλάκια κι αποτελεί ιδανική ψυχοθεραπεία.

Μεσολάβησαν κάτι επισκέψεις στην Καβάλα για δουλειά και μετά από αρκετές μέρες, μπορώ να πω, επισκέφτηκα την εφορία του νησιού. Και κάνοντας τον απολογισμό των ημερών αυτών μου έρχονται στο μυαλό ιστορίες τρελές, ενδεικτικές της κατάρρευσης του κράτους και της ταραγμένης κατάστασης του κόσμου που έχει αγανακτήσει με όσα ζει.

Περίμενα στην ουρά στην εφορία και ο κύριος μπροστά μου επέμενε ότι είχε πληρώσει το φόρο του και κακώς δεν του δίνουν βεβαίωση μη οφειλής. Η υπάλληλος -ως συνήθως- δεν είχε το λεξιλόγιο που αρμόζει στη θέση της κι επέμεινε ότι ο κύριος λέει ψέματα ή έκανε κάτι λάθος. Εκεί λοιπόν με ευγένεια ο κύριος της εξηγεί ότι ο φόρος πληρώθηκε σε άλλη εφορία και ότι μάλλον δεν ενημερώθηκε το σύστημα. Κι ακολουθεί ο διάλογος:

Υπάλληλος - "Αν πλήρωσες το φόρο εγώ θα κρεμαστώ απ' τη ΛΛΛΛάμπα"

Φορολογούμενος - "Το φόρο τον πλήρωσα, θα σου φέρω το σχοινί".

Αχ γέλασα εκείνη την ώρα (αλλά μέσα μου γιατί εκείνη τη στιγμή τραγικό ήταν). Μετά τα σκέφτεσαι και γελάς. Και, παρά τη γαϊδουριά της, έβαλε ένα συμβασιούχο να της βρει το τηλέφωνο της άλλης εφορίας για να επικοινωνήσει. Και να σκεφτείτε ότι αυτή είναι η υπάλληλος που δουλεύει. Τι να πεις τα ίδια συμβαίνουν παντού και πάντοτε.

Ο Οκτώβριος είναι μήνας προθεσμιών κι επειδή αφενός δε θέλω να χάνομαι αφετέρου δεν προλαβαίνω το Photo a Day της Fat Mum Slim, αποφάσισα να ρίχνω μια ματιά στη λίστα της, να εμπνέομαι για το θέμα και να προβαίνω σε ανάρτηση όποτε προλαβαίνω. Εισάγω λοιπόν το "Photo a day Παρα day" και μπορώ να πω ότι καλύπτω και το θέμα "lunchtime" αλλά και το "this happened today".

Το πρώτο μου καρέ

Όταν ήμουν μικρή, και η μαμά μας εργαζόταν, μας φρόντιζε η κυρία Σύρμα. Ναι ξέρω, περίεργο όνομα και περιττό να σας πω οτι δεν μας χαλούσε χατίρι. Η θεία Σύρμα λοιπόν, αφότου έκανε τις δουλειές της, καθόταν και κεντούσε. Εγώ καθόμουν με τις ώρες δίπλα της και την παρακολουθούσα με όλη μου την προσοχή, πού βάζει τη βελόνα και γιατί και φυσικά ρωτούσα... Η θεία επίσης λάτρευε να μιλάει στο τηλέφωνο (μια μονάδα ανα ωρα - σας θυμίζει κάτι;) και τσουπ εγω έπιανα το κέντημά της και προσπαθούσα να τη μιμηθώ. Εμφανιζόταν από το πουθενά και πιάνοντας το κεφάλι της έλεγε "Αχ μαρί πάλι θα ξηλώνω!"
Είδε κι απόειδε η γυναίκα και μου πήρε το ίδιο καρέ για να κεντάμε δίπλα δίπλα το ίδιο σχέδιο. Σας παρουσιάζω λοιπόν το πρώτο μου καρέ που ολοκλήρωσα πριν την πρώτη δημοτικού. Σε μερικά σημεία φαίνεται η απειρία μου - των 5 ετών! Πως σας φαίνεται;

Ακολούθησαν κι αλλα κεντήματα (τα καλοκαίρια κεντούσαμε) που χρησιμοποιήθηκαν ως κίνητρο για να μη βλέπουμε πολύ τηλεόραση ή να μην κάνουμε φασαρία το μεσημέρι.

Το κέντημα αυτό το είχα ξεχάσει, αλλά όταν το είδα μου έφερε κι όλες τις αναμνήσεις. Εντυπωσιάστηκα από το μέγεθος και τη δυσκολία του καρέ σε συνδυασμό με την ηλικία μου. Τα συμπεράσματα τελικά είναι ότι με υπομονή και συστηματοποίηση κάποιων μαθησιακών λειτουργιών μπορεί, ακόμα κι από ένα παιδί, να παραχθεί έργο και ότι πρέπει να εμπιστεύομαστε τα παιδιά (έχω γενικά την τάση να ενθουσιάζομαι όταν ένα παιδί καταφέρνει κάτι, γιατί μπερδεύω την εξυπνάδα με την ικανότητα).

Εις το επανιδείν! 

Εορταστικό διήμερο

Την Παρασκευή ήταν η γιορτή μου και πήγα στην Καβάλα. Βγήκαμε οικογενειακώς με αφορμή την ταυτόχρονη απόκτηση του μεταπτυχιακού τίτλου της Ι. Το Σάββατο με τίμησαν οι φίλες μου με την παρουσία τους κ πήγαμε ολοι μαζι για καφε στο 'Γαλαξία', ενα παλιό ξενοδοχείο της Καβάλας με ανακαινισμένο roof garden και απίστευτη θέα. Η ατμόσφαιρα ηταν καθαρή λογω των "παροδικών βροχοπτώσεων" και φαινόταν μεχρι και το όρος Άθως στο Άγιον Όρος!

Ευχαριστώ

Πηγαίνοντας στην Καβάλα για δουλειές, πήραμε το φέρρυ των 6:45 από το Λιμένα και προλάβαμε την ανατολή του ηλίου! Όσες φορές κι αν δω τη δύση ή την ανατολή του ηλίου δεν την χορταίνω! Η μόνιμη διαμονή σε ένα νησί δεν είναι πάντα εύκολη, ειδικά το χειμώνα. Παρόλα ταύτα, εμένα με δυσκολεύει περισσότερο το καλοκαίρι, που τρέχω συνέχεια, παθαίνω μίνι εγκεφαλικά από το άγχος και δεν καταλαβαίνω πώς περνάνε αυτές οι όμορφες μέρες. Οι εικόνες αυτές, όμως, είναι σαν μία υπενθύμιση από το Θεό να μη χάνουμε την πίστη μας. Ακόμα κι ένα ταξίδι λίγων ωρών, που φαντάζει ταλαιπωρία, μπορεί έστω για λίγα λεπτά να μετατραπεί σε κρουαζιέρα και να φύγει ο νους μας από τα άγχη και τα καθημερινά. Όταν βλέπω ένα ωραίο τοπίο, το ρουφάω με τα μάτια μου και λέω μέσα μου "Ευχαριστώ".

Ιδέες για βάπτιση

Η ανάρτηση αυτή γίνεται με αφορμή τις επικείμενες βαπτίσεις των παιδιών της Μ. και της Ε.
Και το ιστορικό έχει ως εξής: Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε δημόσια υπηρεσία στην Καβάλα.
Η μητέρα μιας υπαλλήλου έπλεξε τα καπελάκια και πέρασε κορδέλες που κατέληγαν σε δεμένα τούλια με κουφέτα. Έφτιαξε με ζαχαρόπαστα λουλουδάκια κ τα κόλλησε πάνω σε μπισκότα. Επιπλέον έφτιαξε μικρά μαξιλαράκια που κέντησε η ίδια. Η μητέρα της κοπέλας δεν εργαζόταν και κατάφερε να φτιάξει 300 τεμάχια απο το καθένα. Ηταν πολυ όμορφα!

Υ.Γ. Με τις βλακείες και τις χαριτωμενιές, τελείωσε η δουλειά μου.

Summer Bliss Week 9

Ουφ Πρόλαβα! Συμμετέχω, λοιπόν, στην τελευταία εβδομάδα πρόκλησης του Summer Bliss που εισήγαγε η αγαπητή Μ. (φωτογραφίζουμε την καλύτερη στιγμή της εβδομάδας). Το καλοκαίρι ήταν εξαντλητικό, περισσότερο από την ψυχολογική σκοπιά, καθώς οι προθεσμίες και το άγχος είναι τόσο ενεργοβόρες δραστηριότητες για τον οργανισμό μας! Γεμίζει το σώμα μας τοξίνες και οι μύες είναι συνέχεια σφιγμένοι σε ετοιμότητα. Πρέπει λοιπόν, και θεωρώ ότι είναι ανθρώπινη ανάγκη, να χαλαρώνουμε κάνοντας είτε χαμάμ είτε λουτρά είτε μασάζ ή κάτι ανάλογο. Ας μην ξεχνάμε ότι τα λουτρά και τα χαμάμ ήταν δημόσια και δεν θεωρούνταν πολυτέλεια. Σήμερα κοστίζει βέβαια κάτι παραπάνω, αλλά αξίζει και το συνιστώ. Τονίζω ότι δεν πρέπει να το βλέπουμε σαν πολυτέλεια αλλά σαν ένα φάρμακο για το σώμα. Ο ζεστός χώρος ανοίγει τους πόρους και το παγωμένο νερό σφίγγει το δέρμα - η εναλλαγή τους προσφέρει τρομερή τόνωση! Φεύγει η σαβούρα από το δέρμα βράζοντας στην υγρή κόλαση της σάουνας κι  έρχεται το παγωμένο νεράκι να πάρει όλες τις έννοιες από τον εγκέφαλο και να τις πνίξει στο σιφόνι που τις ρουφάει. Μετά από μία ώρα εναλλαγών, που το σώμα έχει πραγματικά χαλαρώσει, κάνουμε μασάζ. Εκεί φεύγουν όλα. Ισιώνει η πλάτη, δεν πονάει ο αυχένας και για να συνέλθεις ξαναξαπλώνεις στη σάουνα και μετά πάλι στον παγωμένο κουβά και επανέρχεσαι στην πραγματικότητα. Αν είναι να βρεθείτε με φίλους, μην πηγαίνετε για φαγητό, πηγαίνετε σε ένα τέτοιο χώρο και δε θα το μετανιώσετε. Είμαι σίγουρη ότι θα βρείτε πολύ οικονομικές τιμές κι ας μην είναι πολυτελής χώρος, ας είναι κάτι απλό - θα είναι σίγουρα αποτελεσματικό.

Day 31 Hidden

Πίσω από τον καναπέ

Προσπάθεια εναπόθεσης στον καναπέ

Την είδα κι άλλαξε γνώμη

Στο κούφωμα της μπαλκονόπορτας

Οταν της δίνεις κόκκαλο και είναι χορτάτη, πρέπει να το κρύψει για να το φάει το χειμώνα, όταν δε θα βρίσκει τροφή. Μέσα στο διαμέρισμα όμως, που να το κρύψει; Έχει πολύ πλάκα αυτό, γιατί βάζει τα κόκκαλα σε απίθανα σημεία: 1. Πίσω από τον καναπέ που καθόμαστε γιατί δεν το βλέπουμε, 2. Πάνω στον καναπέ - όταν δεν καθόμαστε - γιατί στο πάτωμα πάει πιο εύκολα ο νους να ψάξεις, 3. Στο κούφωμα της μπαλκονόπορτας - αυτό οταν το είδα γέλασα πολύ. Η πλάκα ειναι που της το δίνεις και γυρίζει ολο το σαλόνι να βρει κρυψώνα κι αν την πλησιάσεις σε κοιτάει με μισό μάτι και στρέφει το βλέμμα της - μη τυχόν κ της το πάρεις κ στρέφει το βλέμμα απο την άλλη. Παρά του αστείου του πράγματος όμως, πρέπει να την εκπαιδεύσω να με εμπιστεύεται κ να μου φέρνει πράγματα για την ασφάλειά της.

Day 30 Card

Card postal Καρνάγιο. Είναι στην άκρη του Λιμένα, ενα καρνάγιο εν λειτουργία, μέσα στο οποίο οι ιδιοκτήτες έκτισαν μια καφετέρια. Αυτός είναι ο τόπος ξεκούρασής μου. Δεν είναι μόνο το γεγονός οτι αγαπώ τους ιδιοκτήτες κι αισθάνομαι οικειότητα, αλλά είναι το τοπίο που σε μαγεύει, ειδικά το σούρουπο. Δεν θα πω αλλα, ας μιλήσουν οι εικόνες.

Day 29 Down

Η βόλτα με τη Λούνα μας άνοιξε την όρεξη για σουβλάκι στην ακροθαλασσιά! Το τοπίο ειδυλλιακό για ρομαντικό μασαμπούκιασμα...

Day 28 Clock

Quiz: που βρίσκεται κάθε ρολόι της φωτογραφίας;

Day 27 Tap

Η βρύση του μπάνιου και η μπανιέρα. Έτοιμοι για μπανάκι μανάκι;

Day 26 Dream

Όνειρα εχω πολλά. Κάθε καλοκαίρι όμως, που έχω υπερβολικές υποχρεώσεις κ πολλούς καλεσμένους, το όνειρό μου είναι να κάνω κι εγώ διακοπές μαζί τους στη Θάσο. Δεν ξέρω όμως πώς θα το καταφέρω αυτό. Ένα άλλο καλοκαιρινό όνειρο είναι να πάω 1-15 Αυγούστου στη νότια Ιταλία στον Ταραντα. Εκεί λαμβάνει χώρα το φεστιβάλ Notte di Taranta, όπου καθε νύχτα σε διαφορετικό ελληνόφωνο χωριό γίνονται συναυλίες που παίζουν ταραντελα και χορεύει ο κόσμος! Ευχαριστώ το Θεό που μπορώ και ζω σε αυτόν τον τόπο.

Day 25 Fresh

Ήταν επαγγελματικό το ραντεβού (παρελήφθη το εκκαθαριστικό και το συζητούσαμε - με πατημένο το repeat στον μονόλογο γκρίνιας), κατεψυγμένη η πίτσα που προσέφερε το καφέ (στην πλάτη πήγε), αλλά το γλυκό φρεσκότατο! Σοκολατόπιτα με επικάλυψη λευκής σοκολάτας πολύ όμορφα σερβιρισμένη.

Day 24 Path

Δεν ειναι ακριβώς μονοπάτι, είναι ο δρόμος για το σπίτι μου στις 9:30 που συνήθως κλείνω το γραφείο.

Day 23 Pair

Το βαφτιστήρι μου με το ανηψάκι μου.. έρωτας από την πρώτη ματιά!