Life is like oxygen
You get too much, you get too high
Not enough and you're gonna die
Τελικά πολλά βρίσκονται εν εξελίξει και δεν προλαβαίνω να συνειδητοποιήσω τις πραγματικές τους διαστάσεις.
Ας ξεκινήσω με τη ΧΑ χωριό που ηρθε να μοιράσει τρόφιμα και φωτογράφισε τους διαμαρτυρόμενους ως λήπτες των τροφίμων! Θα τρελαθούμε δηλαδή... Και έστειλα επιστολή σε τοπικό κανάλι
www.videotex.gr/απατη-της-χρυσή-αυγή-χαρακτηρίζουν-ο/
και πηρε τον σύζυγό μου ο αρχηγός της τοπικής οργανωσης να πει γιατί εκανα τη δημοσιευση. Ο εν λόγω ειναι και πελάτης στο γραφείο. Δεν εχει συναίσθηση του τι εκπροσωπεί μου φαίνεται. Ειναι ενας τύπος που λες καλο παιδι αλλα πως πίστεψε σ' αυτά τα πρότυπα. Δεν κατάλαβα γιατί πηρε τηλέφωνο. Για να πει οτι μοιράστηκαν τα τρόφιμα; Γιατι στην ερώτηση γιατί σημειώσατε τους διαμαρτυρόμενους ως ευεργετουμενους η απάντηση ηταν δεν το εκανα εγώ. Κι ο αντρας μου του είπε οτι στο χωριό ξέρουμε ποιοι εχουν ανάγκη και δε μπορει κανενα κόμμα να έρθει και να μας προσβάλλει μοιράζοντας φαγητο. Τιποτα δεν ειναι αυτονόητο σημερα παιδιά. Διαπραγματευόμαστε για θεμελιώδεις αξίες εκ νέου. Πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες...
Κι ολα αυτά εν μέσω άλλων προσπαθειών που η εξέλιξή τους δεν ειναι πάντα ευχάριστη. Ειναι πολλά τα ανοιχτα μέτωπα. Για τα γράψω ολα χρειάζεται χρόνος. Γενικά οταν εχω να κανω πολλα τα γράφω ολα, για να μην τα ξεχάσω κιόλας, και αρχίζω ενα ενα να τα τελειώνω και να τα σβηνω απο τη λίστα.
Το άλλο που θέλω να πω είναι ένα ευχαριστώ την Κερασόπιτσα για τις οδηγίες που δίνει για το βελονάκι και βοηθάει κι εμάς που μάθαμε τα στοιχειώδη σε παιδική ηλικία να εξελιχθούμε και να τρίβουν τα μάτια τους οι μαμάδες μας. Το Σάββατο λοιπόν αποφάσισα να φτιάξω ένα σκουφάκι που πολλές φορές ξεκίνησα και ξήλωσα μεσα στην εβδομάδα (διαπίστωσα ότι έφταιγε το μαλλί που αντί για σκουφάκι γινόταν φαρμπαλωτό πετσετάκι). Και τελικά το κατάφερα. Η παραγγελία ήταν από το Νο3 βαφτιστήρι 7 ετών κολυμβήτρια στον ΠΑΟΚ (Θεσσαλονίκη). Για την ονομαστική της εορτή μου ζήτησε σκουφάκι για να πηγαίνει στους αγώνες γιατί όλα τα σκουφάκια της είναι ροζ και δε μπορεί να εμφανιστεί έτσι στην ομάδα (τα χρώματα του ΠΑΟΚ είναι άσπρο μαύρο). Της το χάρισα λοιπόν, μόνο που της κάνει ίσα ίσα, και αν εξελιχθώ κι άλλο θα της ράψω κι ένα δικέφαλο στο επόμενο.
 |
| Για το Παόκι |
Και τελικά το συμπέρασμα για όσα πηγαίνουν ανάποδα και για το άγχος που με έχει καταβάλλει είναι νομίζω η έλλειψη πίστης. Εντάξει συμβαίνουν πράγματι τρελά πράγματα πχ ένα χειμώνα τρώω αποξηραμένα φρούτα και καρπούς και το Σαββατοκύριακο έτρεχα στο Κέντρο Υγείας γιατί από το τίποτα με πείραξαν. Γενικά δεν έχω πολύ χρόνο και όλο κάτι συμβαίνει και χάνω τα απογεύματα για χαζομάρες. Τελοσπάντων, θα προσπαθήσω να αφεθώ περισσότερο στις ανώτερες δυνάμεις, ας γίνει το θέλημά Του. Τώρα αντιλαμβάνομαι πόσο πολύ πιστεύω στην επιστήμη και πόσο με απογοητεύει αυτή. Και πόσο μάταιες είναι κάποιες προσπάθειες αν ο Θεός δε βάλει το χέρι του.
Κουράγιο παιδιά, σας αγαπώ όλους, ο Θεός μαζί μας.
Υ.Γ.1 Την επόμενη ημέρα ο εκπρόσωπος του κόμματος μας πήρε τηλέφωνο και ζήτησε να ξεχαστεί το θέμα. Τι έγινε πήρε εντολή από κάτω (Αθήνα) να μην τα βάζουν με την κοινωνία;
Υ.Γ. 2 Και μόλις πήγα να αναρτήσω στο τέλος την φωτογραφία ακούω στο ραδιόφωνο το αγαπημένο μου τραγούδι που με ανεβάζει πάντα. Το εξέλαβα σαν άνωθεν μήνυμα: "Χαζή εδώ είμαι εγώ προχώρα". Κι άρχισα να χορεύω και να τραγουδάω δυνατά "What a feeling"!
http://www.youtube.com/watch?v=o4VSdGzxSTw
