Περί μοιρασιάς ο λόγος

Και σήμερα θα σας πω μία αληθινή ιστορία που εξηγεί πολλά από την καθημερινότητά μας και τις συνθήκες που επικρατούν στον πλανήτη.

Μία καλή φίλη εργαζόταν στην συμπρωτεύουσα σε μία μεγάλη εταιρία, που ανήκε σε εβραϊκή οικογένεια. Μια μέρα, η ιδιοκτήτρια με το παιδάκι της επισκέφθηκε το λογιστήριο του εργοστασίου και μία υπάλληλος γεμάτη χάρη κι ενθουσιασμό άρχισε να χαριτολογεί με το παιδάκι "και τι καλό που είσαι και το όμορφο κτλ" και το παιδάκι κρατούσε ένα κουλούρι.

Ρώτησε η υπάλληλος το παιδάκι " Θα μου δώσεις λίγο από το κουλούρι σου;"

και τότε η μητέρα είπε στην υπάλληλο: "- Πρόσεξε τι θα σου δώσει!"

και το παιδάκι κόβει ένα πάρα πολύ μικρό κομμάτι από το κουλούρι, που ίσα χωρούσε στα δαχτυλάκια του, και της το προσφέρει.

Και λέει η μητέρα στην υπάλληλο: "Είδες τι μικρό κομμάτι σου έδωσε; Μαθαίνουμε στα παιδιά

 όχι να μη δίνουν, αλλά να δίνουν όσο πιο λίγο γίνεται".

Τα υπόλοιπα τα αφήνω σε σας...