Day 25 Fresh

Ήταν επαγγελματικό το ραντεβού (παρελήφθη το εκκαθαριστικό και το συζητούσαμε - με πατημένο το repeat στον μονόλογο γκρίνιας), κατεψυγμένη η πίτσα που προσέφερε το καφέ (στην πλάτη πήγε), αλλά το γλυκό φρεσκότατο! Σοκολατόπιτα με επικάλυψη λευκής σοκολάτας πολύ όμορφα σερβιρισμένη.

Day 24 Path

Δεν ειναι ακριβώς μονοπάτι, είναι ο δρόμος για το σπίτι μου στις 9:30 που συνήθως κλείνω το γραφείο.

Day 23 Pair

Το βαφτιστήρι μου με το ανηψάκι μου.. έρωτας από την πρώτη ματιά!

Day 22 Home

Έρχεται λοιπόν ο κουμπάρος από τον Λαγκαδά στη Θάσο και μας λέει: Παιδιά έψαχνα να βρω δωμάτιο και τα απέναντι ενοικιαζόμενα έχουν φωτογραφίες που φαίνεται το σπίτι σας! Επομένως η φωτογραφία που σας παραθέτω δεν τραβήχτηκε από μένα, αλλά από τον ιδιοκτήτη του απέναντι καταλύμματος. Δεν είναι φοβερό;;! Καλά που δε με πέτυχε στο μπαλκόνι με νυχτικιά και μαλλί τζιβαχέρι (αυτό το έβγαλα όταν μας είχαν πρήξει στο Mega TV με μία σειρά που πρωταγωνιστούσε η Βάνα Μπάρμπα το "Τζιβαέρι" ==> τζιβα-hair).
Να σημειώσω ότι σε αυτά τα ενοικιαζόμενα δωμάτια έμενε πριν λίγα χρόνια group από Τσεχία που οι κυρίες κυκλοφορούσαν είτε με μαγιό στρινγκ είτε το θεωρούσαν εντελώς περιττό ακόμα κι αυτό. Και βλέπετε πόσο κοντά είναι έτσι; Βλέπετε την απόσταση και την ορατότητα.. Μήπως γι' αυτό θεωρήθηκε περιττό τραπεζάκι και καρέκλες στο μπαλκόνι; Μετά από το group των Τσέχων, τα δωμάτιο έκλεισαν για δύο χρόνια γιατί οι Τσέχοι δεν πλήρωσαν και οι δύο ιδιοκτήτριες της επιχείρησης μάλωσαν. Εμ, πως να πληρωθείς χρυσή μου; Βρακί δεν έχουν να βάλουν, τα δωμάτια θα καλοπληρώσουν;

Day 21 Cool

Κουρασμένοι, γυρνάμε από τη δουλειά περίπου δέκα και μισή το βράδυ και βλέπουμε το προπορευόμενο όχημα. Κι αρχίζω να αναρωτιέμαι πώς ήρθε από τα Σκόπια και πέρασε τα σύνορα με φουσκωμένο το δελφίνι... και πώς γίνεται αυτό... Και μετά με επαναφέρει στην πραγματικότητα ο Χ. λέγοντάς μου "Ξεκόλλα, από τη θάλασσα επιστρέφουν! Στη Θάσο το φούσκωσαν!".

Ποσο ποιο cool, λοιπόν, να γυρνάς στις 10:30 από τη θάλασσα, με το αυτοκίνητο γεμάτο φίλους, και να να μη χωράει τίποτα άλλο στο αυτοκίνητο πέρα από τις τσάντες με τις πετσέτες και να χρειάζεται να βάλεις το φουσκωτό στην οροφή του αυτοκινήτου;

Day 20 Today

Κήπος

Σήμερα πότισα τον κήπο μας, που ο καημένος είχε καταξεραθεί!

Day 10 Ring

Day 19 Hole

Κυριακή πρωί, μετα απο χουζουρι κ όρεξη για couch surfing, αποφασίζεις να ασχοληθείς με το αγαπημένο, αλλά παραμελημένο λόγω δουλειάς και κούρασης, κέντημα. Σε πέντε λεπτά χτυπάει το τηλέφωνο κι έρχονται για λίγο τα ανιψάκια. Πραγματικά αντιλαμβάνονται την κούρασή σου και φεύγουν σχεδόν αμέσως.  Ξαπλώνεις στον καναπέ και τηλεφωνείς στην Μ. (στενή φιλη) για να χαλαρώσετε μαζί τηλεφωνικά. Χτυπάει το κινητό σου και άρον άρον τρέχεις να ετοιμαστεις. Ηταν το ΣΔΟΕ σε πελάτη, σου ζητάει τα βιβλία τα ΦΠΑ κτλ είναι 12:30 και σου λεει στις 3 θα ξαναπερασω να τα έχετε φέρει. Τρέχεις απο Ποταμια στο Λιμένα, συγκεντρώνεις τα απαιτούμενα έγγραφα και πηγαίνεις στην επιχείρηση. 13:56 είσαι ετοιμοπόλεμη και περιμένεις... Ειναι ηδη 15:25, ο πελάτης εχει προσφερθεί να σε κερασει ακομα και παστίτσιο και οι ελεγκτές ακόμα να εμφανιστούν. Ευτυχώς ο πελάτης Δ.Υ. ειναι πολυ καλο παιδί και το περιβάλλον του ξενοδοχείου ειναι πανέμορφο. Το νερό της πισίνας σε χαλαρώνει και ζηλεύω τους Αγγλάρες που κάνουν διακοπές κι εγώ δε μπορώ να ευχαριστηθώ τις ομορφιές του νησιού μου. Hole το θέμα και σας παρουσιάζω μία σαμπρέλα που επιπλέει δίπλα σε ενα ανέμελο τουρίστα. Περιμένοντας τον έλεγχο...

Day 18 Inside

Παρατηρώντας αυτό το εγκαταλελειμμένο σπίτι, που οι ιδιοκτήτες άφησαν με τα κουρτινάκια, αναρωτιέμαι τι να κρύβει το περιεχόμενό του. Κοιτάξτε πόσο όμορφα και περίτεχνα είναι κεντημένες οι κουρτίνες και πόσο κρίμα είναι ένα σπίτι ζωντανό, που αγκάλιαζε κάποτε τους ανθρώπους που το φρόντιζαν και το ομόρφαιναν, τώρα να κείται μοναχό και μισογκρεμισμένο. 

Day 17 Faces

Θέλετε παραδοσιακό γιαούρτι ημέρας; Απευθυνθείτε στον κύριο Γούση, έχει το πιο νόστιμο και φρέσκο παραδοσιακό γιαουρτάκι, ιδανικό για βραδινό με λίγες φρυγανίτσες. 

Day 16 Food

Το εν λόγω κατάστημα είναι τουλάχιστον 40 ετών και βρίσκεται σε ένα μικρό στενό στη συνοικία της Παναγίας στην Καβάλα. Δεν υπάρχει γιορτή που να μην έχω έρθει με τη μαμά μου παιδιόθεν για να αγοράσουμε φρέσκα φύλλα κρούστας και κανταΐφι, για να φτιάξει σπανακόπιτες και γιαννιώτικο (σε υπερποσότητες) για παιδικά πάρτυ ή χριστουγεννιάτικα τραπέζια. 

Day 15 Ready

Τι υπονοεί το ύφος της Βανίλιας: "Άντε ντύσου! Με ετοίμασες για βόλτα και με έχεις να περιμένω; Οφού! Μην αργείς! Γαβ (χαριτωμένο)". 

Είναι φοβερό, πώς τα σκυλάκια καταφέρνουν να επικοινωνούν και να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα του ιδιοκτήτη τους. Η εν λόγω κυρία Βανίλια είναι παμπόνηρη, σε κοιτάξει απ' την κορφή ως τα νύχια και μόλις σε δει να βάλεις παπούτσια απαιτεί τι άλλο; Βολτίτσα!

Day 14 Arrow

Arrow ==> Βέλος.
Κι ο νους στα βέλη του έρωτα. Φωτογράφισα λοιπόν το μεταλλικό κουτί αποθήκευσης των χάρτινων σουβέρ. Βασικά, το κουτί είναι χριστουγεννιάτικο κι απεικονίζει ένα αγγελάκι, αλλά θυμίζει τον μικρό θεό του έρωτα. Δε νομίζετε;

Day 13 Simple

Μου αρέσουν τα χωριά της Θάσου που δεν έχουν επηρεαστεί τόσο πολύ ακόμα από την τουριστική άναρχη δόμηση. Το Ραχώνι είναι ένα από τα πανέμορφα ορεινά χωριά του νησιού που αν επισκεφθείς τις πλατείες του με τα καφενεδάκια-ψητοπωλεία νιώθεις ότι ο χρόνος έχει σταματήσει και αν καθίσεις για φαγητό καταλαβαίνεις οτι οι τιμές δεν έχουν επηρεαστεί από την επέλαση του ευρώ.

Day 12 Spoon

Γλυκό του κουταλιού σύκο, κατευθείαν από το κουτάλι... γιατί να λερώνουμε τα πιατάκια αφού καταβροχθίζεται σε χρόνο μηδέν;

Day 11 Purple

Παραλείποντας την δέκατη μέρα, γιατί την φωτογραφία την τράβηξε η κυρία Ε. και δε μου την έστειλε ακόμη, σας παρουσιάζω το εδώ και εννέα έτη στυλό που κουβαλάω πάντα στην τσάντα μου.

ΥΓ. Να ευχαριστήσω την Ε. που έσπευσε και μου έστειλε τη φωτό όταν κατέστη δυνατό

Day 9 Messy

Είναι άνω κάτω, χρειάζομαι 1 ώρα για να τα συμμαζέψω και δε θέλω να σκεφτώ τι άλλο μπορεί να βγει αν τα ανακατέψω..

Day 8 Glasses

Τα φετινά μου γυαλιά, ας ελπίσουμε ότι θα κρατήσουν 5 χρόνια όπως τα προηγούμενα...

Day 7: 8 o'clock

Που ήμουν σήμερα στις 8; Κοιμόμουν. Γιατί ο διπλανός ξυλόφουρνος άναψε στις 3:30 και γέμισε το σπίτι καπνό. Έως τις 5:00 λοιπόν ήμουν ξύπνια και 9 ώρες μετά βαριανασαίνω. Ε πώς να ξαναξυπνήσω στις 7:30 για να πάω στο γραφείο; ΟΥΦ!

Day 6: Writing

Μετά από ένα χειμώνα γεμάτο εργασίες για το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, το μόνο writing που κάνω αυτό τον καιρό είναι κάποιες διορθωτικές δηλώσεις Φ.Π.Α. Κι αυτό σπάνια, γιατί πάλι όλα στον υπολογιστή καταχωρούνται. Η χρήση του υπολογιστή με κάνει μερικές φορές να θέλω να πληκτρολογήσω στην κόλλα χαρτιού για να κρύψω ότι ξέχασα τον γραφικό μου χαρακτήρα. Κι όπως μου έλεγε η μαμά μου στο δημοτικό "Να κάθεσαι δίπλα σε συμμαθήτριά σου που κάνει ωραία γράμματα, για να συγκρίνεσαι και να κάνεις ωραία γράμματα κι εσύ". Ο συνεργάτης μου κάνει ορνιθοσκαλίσματα όμως, και δεν τον ενοχλεί που τα σημειωματάκια που του αφήνω δεν έχουν καλλιγραφία αλλά ένα συνθηματικό γρήγορα γραμμένο - σε πήρε τηλέφωνο ο ταδε. Θυμάμαι τον αγαπημένο μου, που με βλέπει από ψηλα και με χαιρετάει στον ύπνο μου, να γράφει τόσο βιαστικά και ακατάστατα που μετά από μία ώρα του έδειχνα το σημείωμα και προσπαθούσε να θυμηθεί τι ήθελε να γράψει γιατί δεν καταλάβαινε τα γράμματά του. Πανέξυπνος όμως όπως ήταν, το θυμόταν πάντα...

Day 5: Logo

Inbs.gr
Integrated Business Solutions
Ευτυχής η συγκυρία του θέματος. Είμαστε στη διαδικασία επιλογής λογοτύπου και ο γραφίστας μας έδωσε μερικές προτάσεις. Η ομάδα μας καλύπτει ευρύ φάσμα νομικών, ασφαλιστικών και λογιστικών υπηρεσιών, είμαστε νέοι άνθρωποι με όρεξη για δουλειά. Ποιο logo απο τα επισυναπτόμενα σας αρέσει; Και οι προτάσεις για διαφορετικά χρώματα είναι δεκτές.

Day 4: Where you sat

Τρελές προθεσμίες καθως ο φόρτος εργασίας του Υπουργείου Οικονομικών μεταφέρθηκε στα λογιστικά γραφεία. Με την παράταση μεχρι την Δευτερα 6 Αυγούστου 6:59 πρωινη ώρα (δηλ. πριν ανοίξουν οι εφορίες) πρέπει να αποσταλούν όλες οι φορολογικές δηλώσεις, ειδάλλως οι κυρώσεις είναι βαρύτατες... Το σώμα δεν μπορεί με ευκολία ν' ανταπεξέλθει στις επιταγές του νου για επιπλέον παραγωγή. Επισυνάπτω λοιπον φωτογραφία της καρέκλας που καθόμουν όλη την ημέρα και τον καναπέ στον οποίο κατέρρευσα το βράδυ (και ναι, δεν κοιμήθηκα σπίτι μου) και η πλάτη μου είναι σαν S. Εύχομαι να είχα αναρτήσει φωτογραφία από μία ξαπλώστρα στην ακροθαλασσιά... Που θα πάει, ο Θεός θα με βοηθήσει και θα τα καταφέρω!

Day 3: Coin

Στα χρόνια του Δημοτικού σχολείου Κυριακάτικα μεσημέρια οικογενειακή έξοδος στο Κάμπινγκ. Το Κάμπινγκ Ανατολή ήταν οικογενειακή επιχείρηση που ανήκε σε φίλους αρχικά που μετά έγιναν κουμπάροι. Ήταν εξοπλισμένο με εστιατόριο με φρεσκομαγειρεμένο νόστιμο φαγητό και αχ αυτή η κολοκυθόπιτα. Ως παιδάκια όμως το ευχαριστιόμασταν γιατί είχε πάρα πολύ χώρο για παιχνίδι και τρέξιμο. Πολλές φορές κατασκηνώναμε για εβδομάδες εκεί. Είχε και πισίνα... πραγματικά ο χώρος που πέρασα τέλεια χορταίνοντας παιχνίδι (άλλα κι αποκτώντας κάποιες φοβίες για το σκοτάδι και τo θρόισμα των φύλλων, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Και στα πρώτα εφηβικά χρόνια, έφεραν ηλεκτρονικά! Pacman! Μόλις τρώγαμε, κάναμε λίγο κούνιες και μετά πηγαίναμε στο μπαμπά να μας δώσει εικοσάρικο και περιμέναμε να έρθει η σειρά μας για να παίξουμε (καθότι είχε επιτυχία το παιχνίδι στους συνομήλικους). Όταν δε έπαιζε κανένας μεγαλύτερος και περνούσε εύκολα τις πίστες, κοιτούσαμε εκστασιασμένοι το παιχνίδι του. Έβλεπες καμιά 10αριά πιτσιρίκια να κρατάνε την ανάσα τους. Κι όταν έχανε ο "καλός" ή όταν χάναμε εμείς και βλέπαμε τα εικοσάρικα να λιγοστεύουν στη χούφτα μας με μεγάλη απογοήτευση κοιτούσαμε το Insert Coin to continue...

Υ.Γ. Ποιο είναι το σφάλμα της φωτογραφίας;

Day 2: One

Αγγλιστι ΟΝΕ όπως το τραγουδακι One love ή ΟΝΕ ελληνιστί όπως Οικονομική Νομισματική Ένωση; Όπως διάβασα σε ΕΝΑ άρθρο μίας Σουηδής δημοσιογράφου, η ΟΝΕ είναι σαν να δίνουμε σε 17 ανθρώπους διαφορετικού σωματότυπου (κιλών, ύψους, κτλ) το ίδιο ρούχο και να του επιβάλλουμε να το φορέσει. Μα σε κάποιους είναι μακρύ σε άλλους δε χωράει ποια είναι η ενδεδειγμένη λύση; Άλλος το έκοψε κρυφά στη μοδίστρα του, άλλοι έδειχναν πραγματικά όμορφοι σ' αυτό και έβαλαν κι αξεσουάρ. Τέλος, άλλοι απλά έραψαν τα μανίκια χιαστί και ακινητοποιήθηκαν. Ζούμε στο ρυθμό αλλαγών που είναι συνέπεια μιας αποτυχημένης προσπάθειας για νομισματική σταθεροποίηση και εικονικής ανάπτυξης. Ας μην ξεχνάμε ότι η ΟΝΕ ήταν ένα κοινωνικό πείραμα. Θυμάμαι που κατά τη διάρκεια των σπουδών μου (εν έτι 1997)στα πλαίσια του μαθήματος 'Διεθνής Οικονομική' ο καθηγητής κύριος Πουρναράκης εισήγαγε στην ύλη του μαθήματος το εικονιζόμενο βιβλίο που αναφερόταν στα θετικά και αρνητικά της νομισματικής ενοποίησης κι από τότε με είχε προβληματίσει η ΟΝΕ γιατί τα αναφερόμενα ως θετικά προϋπόθεταν υγιείς οικονομίες και τα αρνητικά ήταν συντριπτικά. Μετά εθελοτυφλούσαμε όλοι μαζί και τώρα άστραψε το χαστούκι επαναφοράς στην πραγματικότητα. Τελικά όμως αν βγούμε απο τη ρουτίνα μας και στραφούμε στο πρόβλημα του διπλανού γεμίζει η ψυχή μας με τη θεία χάρη. Μακάρι να το είχα καταλάβει νωρίτερα αυτό.

Day 1: Outside

Και η κυρία της φωτογραφίας αποφασισε να κάνει μια βολτίτσα μόνη της, να σταματάει όπου και όσο θέλει ΑΥΤΗ, να τρωει ό,τι θέλει ΑΥΤΗ (μπουγάτσες, τυρόπιτες κι αυτό ακριβώς που απαγορεύω) και μετά από 1,5 ώρα αναζήτησής της, την βρήκαμε κυρία και ολόχαρη να μας περιμένει στο σπίτι. Γιατί τις φωνές μας τις αγνοει αλλα όταν ανάψει η μίζα του αυτοκινήτου καταλαβαίνει ότι θα την αφήσουμε μόνη της κι αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να της συμβεί.. και τρέχοντας καλπάζει στο αυτοκίνητο. Κι όσο αναρωτιόμουν τι να βάλω σ' αυτήν την πρόκληση, η πραγματικότητα μου έδωσε τη λύση-ταλαιπωρία περιπλάνησης outside.