Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

Διαδικτυακά Ρεντίκολα






Μολις τελείωσα την πρώτη εργασία της χρονιάς, στα πλαίσια του προγράμματος MBA που παρακολουθώ. Πολύ στρες με αυτες τις προθεσμίες. Ο χρόνος μοιάζει να μας κοροιδεύει όταν δεν προλαβαίνουμε, αλλά η προθεσμία λήγει στις 23:59 κι εγώ την έχω τελειώσει εδώ και ώρα. Τι απόλαυση! Τώρα τον διασκεδάζω όπως θέλω. Σε ένα σωρό αναρτήσεις παραπονιέμαι για τις προθεσμίες. Η αλήθεια είναι ότι μ' αρέσουν. Χωρίς αυτές βαριέμαι. Δε μ' αρέσει να κάθομαι στον ελεύθερο χρόνο μου. Θέλω συνέχεια να κάνω κάτι. Υπάρχουν βέβαια και οι περίοδοι του χρόνου που το έχω παρακάνει κι ο οργανισμός ζητάει απλά να μην κάνει τίποτα, μόνο να ανασαίνει. Σε αυτές τις στιγμές εκτιμώ τον Χ, που έχει την υπομονή να με βοηθήσει και να με περιποιηθεί. Συμβαίνουν όμως και απρόοπτα. Και τα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα έτρεχα τον θείο μου στο κέντρο υγείας (ευτυχώς είναι καλά), γιατί δεν έχει αντιληφθεί ότι στα 75 δεν μπορούμε να κάνουμε ότι στα 35 (πχ να ανεβαίνουμε στα δέντρα).

Στο MBA η τρέχουσα ενότητα αφορά σε ποσοτικές μεθόδους και ανασύρθηκαν παλιά εγχειρίδια φθαρμένα από τη χρήση για να φρεσκάρω την παλιά γνώση. Κι όμως, παρότι είναι πανεύκολη η ύλη, δύσκολα την θυμήθηκα. Κι αυτό γιατί στο πανεπιστήμιο με την παρακολούθηση ήταν πιο απτές οι έννοιες. Και μου ήρθαν οι αναμνήσεις από την παλιοπαρέα. Έξι εντελώς διαφορετικές κοπέλες που όμως έδεσαν μεταξύ τους, με πολύ αστεία αποτελέσματα. Άντεξε στο χρόνο; Ακόμα το ψάχνουμε. Οι δεσμοί είναι δυνατοί και παρά τις παρεξηγήσεις η αγάπη είναι ένα μικρόβιο που εύκολα κολλάει και σε αντίξοες συνθήκες. Χανόμαστε και η καθημερινότητα μας παρασύρει, αλλά είναι τόσο ευχάριστη η προσμονή της συνάντησης! Και όπως είναι φυσικό η παρέα διευρύνεται συνεχώς με συζύγους και μωρά, γινόμαστε όλο και πιο μεγάλη οικογένεια! 
Όταν είσαι με τις φίλες σου τόσα χρόνια, τις γνωρίζεις τόσο καλά, που αν ανοίξεις ένα παλιό κουτί με φωτογραφίες ταξιδεύεις στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν. Και ω τι χαρά ανακαλύπτεις ένα σετ φωτογραφιών που τραβήχτηκαν παίζοντας θάρρος ή αλήθεια με μασκαρέματα της στιγμής και σκέφτεσαι σε καιρό κρίσης "Πόσα να ζητήσω για να μη γίνετε διαδικτυακά ρεντίκολα;"

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Θρουμπα-Ζουμπα-Ζωδια

Χαίρετε και πάλι!
Ελπίζω να είστε όλοι καλά! Πέρασε ήδη το ήμισυ του Νοεμβρίου κι άρχισε η ελαιοσυλλογή! Είναι ωραία περίοδος γιατί υπάρχει μία κινητικότητα στο νησί και θα έχουμε αρκετό λάδι φέτος. Η χρονιά είναι καλή, ο Θεός μας βοηθάει να ανταπεξέλθουμε στην κρίση. Θα υπάρχει και υψηλή παραγωγή ελιάς θρούμπας, καθώς ο καρπός είναι μεγάλος.
Φέτος το πήρα απόφαση κι ασχολούμαι περισσότερο με την υγεία μου. Βελτίωσα τη διατροφή μου κι άρχισα γυμναστική. Ευτυχώς ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος είναι δραστήριος, λειτουργούν τμήματα χορωδίας, θεάτρου, παραδοσιακού χορού αλλά και ζούμπα. Μαντέψτε πού πηγαίνω... παραδοσιακό και ζούμπα φυσικά! Είναι τέλεια και τα δύο, αλλά δε το χω το ταλέντο με το κούνημα που απαιτούν. Που θα πάει όμως.. Σακίρα θα σε κατατροπώσω.
Αμάν! Έκτακτες ειδήσεις: γνωστή αστρολόγος μας εξήγησε μόλις ότι το ζώδιο είναι συνάρτηση του τόπου διαμονής. Για παράδειγμα, αν το ζώδιό σου δεν προβλέπει γάμο και αποφασίσεις να μετακομίσεις, αλλάζει το ζώδιο και μπορεί εκεί που θα πας να παντρευτείς! Πώπω έχω συγκλονιστεί, ασύλληπτη η ιδέα της. Δηλαδή εγώ στην Καβάλα ήμουν Υδροχόος και δεν επρόκειτο να παντρευτώ, αλλά ήρθα στη Θάσο, άλλαξε η Σεληνη μου και επήλθε το μοιραίο! Λοιπόν για να σοβαρευτούμε, στις αστρολόγους εξετάζω τη στάση σώματος, το λεξιλόγιο και την έκφραση. Είναι καταπληκτικές σε αυτό που πουλάνε και ετοιμόλογες. Έχουν αναπτύξει την ικανότητα να μιλάνε ώρες και να μη λένε τίποτα (όπως οι πολιτικοί) και καλλιέργησαν έναν κώδικα υπεκφυγής κι ελιγμού, που μου φαίνεται ενδιαφέρων.
 Σας ενημερώνω ότι τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι μια χαρά και το σκυλάκι μας ζωηρεύει. Κι επειδή όποιος αγαπάει Εκ-παιδεύει, προσπαθούμε να τη βάζπυμε τιμωρία όσο αστείες σκανταλιές κι αν κάνει.
Σας χαιρετώ λοιπόν, παραθέτοντας μια φωτογραφία που προέκυψε όταν (η Λούνα - η κυρία του ελληνικού τραγουδιού) έκανε άνω κάτω το μπαλκόνι, έσκισε 2 πετσέτες κι ένα παντελόνι του Χ.
Εις το επανιδείν με υγεία!


Έτος Δία

Κι εκεί που τελειώνουν οι προθεσμίες και τα άγχη και λες θα ησυχάσω, προστίθενται καινούρια! Εντάξει τελείωσε το ΦΠΑ και όλο το σούρτα φέρτα με τις φορολογικές υποχρεώσεις αλλά τα κουκιά δεν βγαίνουν στην κυβέρνηση κι επιβάλλει νέους φόρους εισάγωντας ολοένα περισσότερες αλλαγές. Η αλήθεια είναι ότι εισάγει κι απλουστεύσεις αλλά γιατί αυτό με τρομάζει περισσότερο; Για άλλη μια φορά λοιπόν θα σφίξω το στομάχι, θα σκύψω το κεφάλι και θα δουλεύω 11 ώρες την ημέρα για να τα προλάβω. Τ α Σαββατοκύριακα θα τρέχω για σεμινάρια στη Θεσσαλονίκη ή όπου είναι ο καλός εισηγητής.
Μέσα σε όλα, προστίθεται η διαμαρτυρία για το κλείσιμο της εφορίας του νησιού. Για να λέμε την αλήθεια, αν το κράτος εφαρμόσει με επιτυχία τις εξαγγελίες για ηλεκτρονική διεκπεραίωση των συναλλαγών χρειάζονται λιγότερες ΔΟΥ. Το τρελό της υπόθεσης είναι ότι οι υπάλληλοι ζουν σε ένα παράλληλο συμπαν. Και δεν αναφέρομαι στα νέα παιδιά που όλοι λίγο πολύ ξέρουμε τι τράβηξαν με τον ΑΣΕΠ. Αναφέρομαι σε αυτούς που μπήκαν φωτογραφικά στην ΕΥΠ κι έπειτα με μετάταξη προσελήφθησαν στο Υπουργείο Οικονομικών. Η πλάκα είναι ότι στο νησί ο βουλευτής, που διόριζε, τακτοποιούσε σε υπηρεσιές ανά χωριό: στη ΔΟΥ εργάζονται υπάλληλοι από το Α χωριο, στη ταχυδρομείο από το Β, στη ΔΕΗ απο το Γ, ΟΤΕ από το Δ. Μα τι σας τα γράφω αυτά; Λίγο πολύ όλοι τα βιώνουμε καθημερινά.
Το Σάββατο ωραία μέρα καταπληκτική για δουλειές και χαλάρωση. Πιάνω το κέντημα και χτυπάει το τηλέφωνο. Χτύπησε ο Θείος μου, που μένει μόνος του. Τρέχοντας σε 5 λεπτά ήμουν εκεί. Περιμέναμε το ασθενοφόρο που ήρθε χωρίς νοσηλευτή μόνο με τον οδηγό και τον συνόδεψα. Όσο ήμασταν καθ' οδόν άνοιξε η πόρτα του ασθενοφόρου- καιάδας, το οποίο μύριζε πετρέλαιο και κόντεψε να πάθει το στομάχι μου από το κούνημα. Αλλά δεν είναι τυχαίο. Είμαστε καπιταλιστική κοινωνία. Δε θέλουμε ανθρώπους που επιβαρύνουν το σύστημα. Να εξολοθρέψουμε τους μη παραγωγικούς και όλοι οι υπόλοιποι να κάνουμε ησυχία, να μη μαθευτεί.
Ευτυχώς ο Θείος είχε ένα επιφανειακό κόψιμο και όλα πήγαν καλά. Την Κυριακή ξεκουράστηκα κι άνοιξα την τηλεόραση. Η αστρολόγος έλεγε ότι υπάρχει αναστάτωση γιατί είμαστε σε έτος Δία. Έτσι εξηγούνται όλα!