Για να θυμάμαι τι έγινε και πως ένιωθα τώρα που κλείνει το γραφείο.
Το αποφασίσαμε μέσα Γενάρη. Μας προβλημάτιζε τα τελευταία τρία χρόνια που βλέπαμε να αυξάνεται η ένταση της εργασίας χωρίς να μπορούσε να εισπράξουμε το ανάλογο αντίτιμο. Ώσπου, με αφορμή την ανακοίνωση των προστίμων, που αν ξεχνούσες κάτι απλό κινδύνευες να έχεις δουλέψει 2 χρόνια δωρεάν, πήραμε την οριστική απόφαση! Τέλος Ιανουαρίου το ανακοινώσαμε στους πελάτες.
Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος σοκαρίστηκε και κυκλοφόρησε ότι μπορεί να αρρωστήσαμε γιατί λέει ήταν η μοναδική εξήγηση που μπορούσε να δοθεί εφόσον είχαμε στρωμένη δουλειά, σπίτι και ήρεμη ζωή. Το ευτυχές είναι ότι κάποιοι πραγματικά στενοχωρέθηκαν. Ακόμη και σήμερα ένα παιδί με ρώτησε αν άλλαξα γνώμη και δεν το κλείσω τελικά. Βέβαια, φάνηκαν και τα πουστράκια (δε βρήκα ποιο ταιριαστή λέξη και προσδιοριστική) που μόλις άλλαξαν λογιστή άλλαξαν και συμπεριφορά. Και φυσικά αποκαλύφθηκαν και κάποιοι "συνάδελφοι" που για να φανούν ανώτεροι (και να μπορέσουν να δικαιολογήσουν υψηλότερη αμοιβή) άρχισαν να πιάνονται από χαζολεπτομέρειες και να με κατηγορούν. Προσπαθώ να μη με νοιάζει και να σκέφτομαι: Άστους με τη μιζέρια τους-αυτοί είναι όλη μέρα με τον εαυτό τους.
Γενικά είμαι προβληματισμένη αλλά και χαρούμενη με την απόφασή μου. Ο μοναδικός προβληματισμός μου είναι πώς θα εισπράξω τα χρεωστούμενα. Κατά τ' άλλα, άλλαξε η προοπτική της ζωής μου και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη! Πραγματικά ανακουφίστηκα! Δε με νοιάζει τι θα γίνει αρκεί που έφυγα από όλο αυτό το άγχος που το ένιωθα σαν ένα χατζάρι πάνω από το κεφάλι μου.
Από τον Ιανουάριο έως τέλος Φεβρουαρίου εργάστηκα στο Δήμο Θάσου και το απόγευμα έκανα δουλειές του γραφείου. Έως το τέλος του Ιανουαρίου που στέλναμε το ΦΠΑ είχα εξαντληθεί. Το Φεβρουάριο ανακοινώσαμε την απόφασή μας στον ιδιοκτήτη του γραφείου και ο Χ έκανε σχεδόν όλη τη μετακόμιση μόνος του γιατί είχα πάθει κάτι σαν υπερκόπωση (δεν μπορούσα να ανεβώ τα σκαλάκια πονούσαν τα πόδια μου). Το γραφείο το μεταφέραμε εν μέρει στο παλιό γραφείο του πεθερού μου και εν μέρει στο σπίτι.
Τέλος Μαρτίου, εκεί που κάναμε διάφορες εκκρεμότητες και πηγαινοερχόμασταν στην εφορία της Καβάλας, ήρθε ένα newsletter από τον ΑΣΕΠ που ανακοίνωνε κάτι προσωρινά αποτελέσματα. Νομίζαμε ότι ήταν για την κρατική τηλεόραση και τελικά με βάση την περσινή προκήρυξη για το Υπουργείο Οικονομικών πήραν επιπλέον 300 άτομα και ήμουν μέσα! Ακόμη σήμερα περιμένω να βγουν τα οριστικά αποτελέσματα. Υποτίθεται θα τα βγάλουν μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Από τη μία έχω λίγη αγωνία αφ' ενός επειδή έχω κάνει στο μυαλό μου το σενάριο ότι με το δημόσιο μπορώ να δώσω προτεραιότητα στην οικογένεια, αφ' ετέρου γιατί είναι μια σίγουρη δουλειά με ωράριο. Από την άλλη, το εξωτερικό και συγκεκριμένα η Αγγλία νομίζω πως έχει πιο καλές αποδοχές και συνθήκες ζωής. Ό,τι πει ο Θεός πραγματικά. Ας ειμαστε γεροί.
Από το Μάρτιο έχω ρίξει ρυθμούς αρκετά, κάτι που μάλλον θα μετανιώσω όσο πλησιάζει η προθεσμία των φορολογικών δηλώσεων. Άντε λίγο κουράγιο ακόμα και τελειώσαμε!
