Ευτράπελα γραφείου

Έτσι για να θυμόμαστε και τα κουφά που συμβαίνουν. Θα συμπληρώνω κατά καιρούς τη λίστα, με φθίνουσα χρονολογική σειρά.
Ζήτησα σε μια ηλικιωμένη κυρία να φέρει την ταυτότητα του άντρα της. Δεν την εύρισκε και ήρθε και μου είπε σε γρήγορα Θασίτικα ό,τι του έσυρε...
"Βρε θα σε σκώσουν και θα λέν' Αλβανός ήταν αυτός και δεν είχε ταυτότητα;"

Μία πελάτισσα όταν της ήρθε οφειλή από τον ΟΑΕΕ άλλαξε το επώνυμό της (είχε του συζύγου και το γύρισε στο πατρικό της). Ο σκοπός; Να μην την βρίσκει ο ΟΑΕΕ! Ότι το ΑΦΜ η διεύθυνση και το ξενοδοχείο ήταν πάντα το ίδιο απλά δε το σκέφτηκε!

Μου έφερε πελάτης ένα τιμολόγιο με συνολική μικτή αξία 44,00 ευρώ και νέο υπόλοιπο 177,00 ευρώ. Νόμιζε ότι βάζω στα έξοδα το νέο υπόλοιπο και πετούσε στα σκουπίδια τα τιμολόγια που δεν πλήρωσε. Έφερνε μόνο το τελευταίο....! Ευτυχώς το έκανε μόνο σε ένα προμηθευτή και θα μου φέρει αντίγραφό από τα υπόλοιπα.

Προύσα

Φέτος πήγαμε στην Απολλωνιάδα, παραλίμνιο χωριό κοντά στην Προύσα και τόπο καταγωγής του παππού μου, με αφορμή την 1η επέτειο από τα θυρανοίξια του ναού του Αγίου Παντελεήμονα στο χωριό.
Πήγαμε μέσω των Δαρδανελίων, το τοπίο -τι άλλο;- μεσογειακό και περάσαμε από την Καλλίπολη απέναντι στη Λάμψακο.

Άποψη Καλλίπολης

Καλλιέργεια ηλίανθων για βιοκαύσιμα.

Μείναμε στην Προύσα το βράδυ. Ψάχνοντας το ξενοδοχείο είδαμε ένα κύριο να φοράει μπλούζα Αθήνα 2004 που είδε την πινακίδα του αυτοκινήτου και μας μίλησε ελληνικά. Ήταν μουσουλμάνος από την Κομοτηνή.
Το επόμενο πρωί εκκλησιαστήκαμε.

Άγιος Παντελεήμονας

Το εσωτερικό της εκκλησίας. Πριν την ανακαίνιση ήταν μαντρί.

Το εσωτερικό του ναού σήμερα.

 Έπειτα αναζητήσαμε το σπίτι του παππού.

Μία κυρία πλένει τα χαλιά στο δρόμο.

Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική - τρόπος κτισίματος

Το σπίτι του παππού πριν μόλις 7 χρόνια το γκρέμισαν κι έφτιαξαν αυτό αριστερά το μισό καφέ μισό πράσινο.

Ρωμαικά τείχη της Απολλωνιάδας

Άποψη των τειχών

Το απόγευμα κάναμε μια βόλτα στην πόλη. Η Προύσα είναι πανέμορφη, είναι ορεινή πόλη, αμφιθεατρικά κτισμένη, με φοβερό κάστρο στην κορυφή του βουνού, μεγάλα κι εντυπωσιακά θρησκευτικά ιδρύματα και έντονη ζωή! 

Ο δήθεν τάφος του Καραγκιόζη

Το απόγευμα κάναμε μια βόλτα στην αγορά. Απίθανες οι ανατολίτικες αγορές... τα χρώματα, η ποικιλία, η πληθώρα των αγαθών και απίστευτα πολύς κόσμος! 

Ο κύριος φτιάχνει φύλλο για πίτες, μακαρόνια και είδη αρτοποιίας

Μία από τις κλειστές αγορές της πόλης.

Αποξηραμένα φρούτα 

Μία χανούμισσα στην κεντρική πλατεία

 Όταν βρίσκεσαι στην πλατεία βλέπεις ένα μεγάλο πετρόχτιστο διώροφο κτίριο μπαίνεις και βρίσκεσαι στον πάνω όροφο. Πρόκειται για το Κοτζά Χάνι που είναι τεράστιο, έχει μαγαζιά γύρω γύρω που εμπορεύονται κυρίως μεταξωτά υφάσματα. Κατεβαίνεις τη σκάλα και βρίσκεσαι μέσα σε μια τεράστια αυλή με δέντρα κι ένα μικρό χώρο προσευχής

Μέσα στο χάνι

Μοντέρνα άποψης της πόλης- η χαρά του μεγαλοεργολάβου

Την επόμενη μέρα επιστρέψαμε, γεμάτοι συναισθήματα συγκίνησης για τη Θεία λειτουργία και μια μικρή απογοήτευση γιατί είχα μια μικρή ελπίδα να ξαναδώ το σπίτι του παππού. Είχαμε ξαναπάει όταν ήμουν 10 χρονών και δεν το θυμόμουν σαν οίκημα αλλά θυμόμουν την τοποθεσία και την κυρία που καθόταν εκεί.  Δε βαριέσαι. Πολύ ματαιότητα έχει μαζευτεί σ' αυτόν τον κόσμο.

Να τα θυμάμαι ή να τα ξεχάσω; It' s along way to the top, if you wanna rock n roll

Εδώ και χρόνια έλεγα ότι πρέπει να γράφω τα παράλογα που ακούω, αλλά προσπαθούσα να τα ξεχάσω για να μη μιζεριάζω. Τώρα λοιπόν που είμαι σε μία από τις πιο μίζερες φάσεις μου αποφάσισα να τα γράψω. Για να με λυπηθείτε; Για να καταλάβετε την απόγνωσή μου; Για να καταλάβω τι μου γίνεται; Θα τα γράφω!

Ιστορία Νο1
- Πελάτης με παράπονο: Θέλω ένα λογιστή που να τον βρίσκω στις 11 το βράδυ στο τηλέφωνο
- Εγώ: Με πήρες στις 11 και δεν το σήκωσα;
-Πελάτης: Ε τί; Στις 11 το βράδυ θα σε πάρω τηλέφωνο;


Ιστορία Νο2
-Εγώ: Θα χρειαστώ τον αριθμό παροχής από το ακίνητο στο χωριό.
- Πελάτισσα: Δεν έχω ακίνητο στο χωριό!
- Εγώ: Μα αφού το βγάζει το σύστημα αυτόματα, άρα έτσι είναι δηλωμένο στο Ε9.
-Πελ.: Δεν έχω σπίτι στο χωριό.
-Εγω: Δηλ να σβήσω τα ακίνητα στο Ε9;
Μετά από 10 λεπτά εργασίας, γιατί και το σύστημα αργεί πολύ και μόλις έσβησα τα ακίνητα ακούω...
-Πελάτισσα: Εκτός αν εννοείς το σπίτι στο χωριο που μου έγραψε ο μπαμπάς μου!
Η εν λόγω κυρία είναι καλή. Αφότου την επέπληξα ευγενικά και είδε τη φούντωση στο πρόσωπό μου, την επόμενη φορά που ήρθε μου έφερε κολοκυθάκι γλυκό. Τη συγχωρώ, αλλά δεν ξεχνώ.


Ιστορία Νο3
 Έχουμε πάει οικογενειακώς Σ/Κ στην Τουρκία. Την προηγούμενη μέρα, μου τηλεφωνεί πελάτης με ανασφάλιστο προσωπικό (τύπου ασφάλισε τους 5 από τους 15 υπαλλήλους) για να ασφαλίσω ένα ακόμη άτομο (το έκτο). Παρασκευή μεσημέρι, τρέχοντας, τα προλαβαίνω όλα και τακτοποιώ την πρόσληψη, η οποία σημειωτέον υποβάλλεται ηλεκτρονικά και με τα συνυποβαλλόμενα έντυπα χρειάζεται περίπου 45 λεπτά της ώρας. Το Σάββατο το πρωί με παίρνει ο ίδιος τηλέφωνο, να ασφαλίσω μία ακόμη υπάλληλο (την έβδομη), γιατί κυκλοφορεί το ΙΚΑ στην περιοχή. Του είπα ότι είμαι εκτός Θάσου και μου είπε "κι εγώ τι θα κάνω τώρα΄;" Και του απάντησα "δηλ με μία ακόμη θα σωθείς;" Και μου απάντησε το τραγικό: "οι άλλοι δεν έχουν χαρτιά...!"


Ιστορία Νο4
Χαμογελώ όταν τη θυμάμαι.
Τηλεφωνώ σε πελάτη γύρω στα 30.
-Εγώ: Γ τι κάνεις;
-Γ: Καλά Σταυρούλα μου, καλά. Από υγεία σφύζω, από έρωτα λιώνω...!!!

Ιστορία Νο 5
Μπαίνει μία κυρία γύρω στα 50, κατηγορία: "αυτές που κυκλοφορούν με το πορτοφόλι στη μασχάλη" και μου λέει - Γεια σας, δουλεύω στον Γ. τον Κάρμεν. Προς στιγμήν κόλλησε το μυαλό μου και μετά συνειδητοποίησα ότι το μαγαζί του Γ. το λένε "Κάπταιν"....
 Μετά από λίγο ήρθε κι ο Γ και μάλωσαν για το μισθό. Παρατράγουδα κανονικά. Από τότε εκκρεμεί η ιδέα να βάλω ένα πιατίνι σαν της Πάνια και να το χτυπάω σε κάθε παρατράγουδο.

Ιστορία Νο 6
Σήμερα έμαθα ότι η εφορία θα εφαρμόζει τη διάταξη για πρόστιμο 150,00 ευρώ στις τροποποιητικές περιοδικές ΦΠΑ. Άναψα τσιγάρο, από τα "κομμένα". Θα τρελαθώ. Καμία επιχείρηση δε θα επιβιώσει πλέον. Τέλος παιδιά τέλος.

Ιστορία Νο 7
Σήμερα πήγα στην εφορία στην Καβάλα για να κάνω μία διακοπή εργασιών. Η πελάτισσα εδώ και ένα χρόνο έχει μεταβιβάσει την επιχείρηση στην πραγματικότητα, αλλά για γραφειοκρατικούς λόγους η μεταβίβαση δεν ολοκληρώθηκε γραφειοκρατικά. Ο νέος ιδιοκτήτης απαιτεί να ολοκληρωθεί η διαδικασία το συντομότερο, χωρίς να συνεργάζεται στη διαδικασία όσο πρέπει. Κατέληξα να πάω στην Καβάλα πρωί πρωί, να τρέχω ως το μεσημέρι και να γυρίσω στην Κεραμωτή 13:45 και πάλι Καβάλα στις 14:15 για τελειώσω! Φυσικά δεν τελείωσα, έφτασα στο 99,99% αλλά δεν μπορούσα να μην το φτάσω  ως εκεί γιατί ο νέος ιδιοκτήτης με απαίσιο ύφος απαιτούσε να γίνει η διακοπή. Αυτός θα έχει πρόστιμο γιατί έχασε 16 μπλοκ! Κι όλα αυτά χωρίς να είναι έτοιμη η λογίστριά του για την έναρξη.
Τα γράφω για να θυμάμαι πόσο άσχημα μου μίλησε ο πελάτης, το πήγαινε έλα Καβάλα Κεραμωτή και για να θυμάμαι τον υπάλληλο στον κώδικα που σκίστηκε να με εξυπηρετήσει και την καριόλα από το Πρωτόκολλο -ρε πούστη σιγά το αντικείμενο- που μου έκανε παρατήρηση για την αργή προσέλευση. Η αλήθεια είναι ότι πήγα στον κώδικα στις 14:25 και μέχρι να γράψει την έκθεση ο υπάλληλος πήγε 14:55. Με δεδομένο ότι το κοινό εξυπηρετείται έως τις 14:30, ήμουν αργοπορημένη. Μου έκανε εντύπωση όμως που άσκησε την εξουσία της πάνω μου το πρωτόκολλο! "Αμάν ρε παιδιά τι έρχεστε τέτοια ώρα; Δεν ξέρετε ότι κλείνουμε στις δυόμιση;" Αφότου έκανε τη δουλειά (να βάλει ημερομηνία και νούμερο σε ένα χαρτί-έλεος!). Της είπα με ευγενικό ύφος ότι είμαι εδώ από τις 9 το πρωί, κι έχω πάει κι έχω έρθει στην Κεραμωτή και δεν μπορώ να τα ακούω αυτά,. Ενώ κατά βάθος ήθελα να της πώ σκάσε μωρή, ποιος σου έδωσε το θάρρος να μου μιλάς έτσι γαμώ το σπίτι σου. Αλλά κρατήθηκα.
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα κρατιέμαι.

Ιστορία Νο 8
 Χτες έβλεπα ένα βιντεάκι με παρακρατικούς να πετάνε πέτρες σε πορεία και οι αστυνομικοί να τους καλύπτουν. Το βίντεο τραβήχτηκε από το μπαλκόνι ενος σπιτιού. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι τον εαυτό να κρατάει πολυβόλο και να τους πυροβολώ έναν έναν.

Ιστορία Νο 9
Μου τηλεφώνησε η γυναίκα ενός πελάτη που ασφαλίζεται στην οικογενειακή επιχείρηση. Στο διάλογο που ακολουθεί όπου Μ: Μαλάκω ΜΜ: Μαλάκω στο τετράγων ή μεγαλομαλάκω που τα ανέχομαι
Μ: - Αργήσατε φέτος να μου κάνετε πρόσληψη
ΜΜ : - Τι εννοείς; Ο Γιάννης ο άντρας σου δεν ήταν που ήρθε αργά; (Δίστασα προς στιγμήν μη τυχόν και μου είχε πει να την κάνω κι άργησα, κάτι που δεν συμβαίνει ειδικά με τις προσλήψεις, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...)
Μ: Ναι ήρθε αργά ο άντρας μου να σου πει για την πρόσληψη.
ΜΜ: Γιατί περιμένεις να έρθει ο άντρας σου και δεν έρχεσαι εσύ;
Μ: Δεν οδηγώ και δεν είναι εύκολο να φύγω.
Άλλαξα θέμα, γιατί τι άλλο να πεις!
Συμπέρασμα: Πρέπει να γίνω πιο ετοιμόλογη και να της εξηγήσω για τις μαγικές δυνάμεις του Χάρρυ Πότερ...

Life is like Oxygen

Παραφράζοντας...

Life is like oxygen
You get too much, you get too high
Not enough and you're gonna die
 
Τελικά πολλά βρίσκονται εν εξελίξει και δεν προλαβαίνω να συνειδητοποιήσω τις πραγματικές τους διαστάσεις.

Ας ξεκινήσω με τη ΧΑ  χωριό που ηρθε να μοιράσει τρόφιμα και φωτογράφισε τους διαμαρτυρόμενους ως λήπτες των τροφίμων! Θα τρελαθούμε δηλαδή... Και έστειλα επιστολή σε τοπικό κανάλι
www.videotex.gr/απατη-της-χρυσή-αυγή-χαρακτηρίζουν-ο/
και πηρε τον σύζυγό μου ο αρχηγός της τοπικής οργανωσης να πει γιατί εκανα τη δημοσιευση. Ο εν λόγω ειναι και πελάτης στο γραφείο. Δεν εχει συναίσθηση του τι εκπροσωπεί μου φαίνεται. Ειναι ενας τύπος που λες καλο παιδι αλλα πως πίστεψε σ' αυτά τα πρότυπα. Δεν κατάλαβα γιατί πηρε τηλέφωνο. Για να πει οτι μοιράστηκαν τα τρόφιμα; Γιατι στην ερώτηση γιατί σημειώσατε τους διαμαρτυρόμενους ως ευεργετουμενους η απάντηση ηταν δεν το εκανα εγώ. Κι ο αντρας μου του είπε οτι στο χωριό ξέρουμε ποιοι εχουν ανάγκη και δε μπορει κανενα κόμμα να έρθει και να μας προσβάλλει μοιράζοντας φαγητο. Τιποτα δεν ειναι αυτονόητο σημερα παιδιά. Διαπραγματευόμαστε για θεμελιώδεις αξίες εκ νέου. Πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες...

Κι ολα αυτά εν μέσω άλλων προσπαθειών που η εξέλιξή τους δεν ειναι πάντα ευχάριστη. Ειναι πολλά τα ανοιχτα μέτωπα. Για τα γράψω ολα χρειάζεται χρόνος. Γενικά οταν εχω να κανω πολλα τα γράφω ολα, για να μην τα ξεχάσω κιόλας, και αρχίζω ενα ενα να τα τελειώνω και να τα σβηνω απο τη λίστα.

Το άλλο που θέλω να πω είναι ένα ευχαριστώ την Κερασόπιτσα  για τις οδηγίες που δίνει για το βελονάκι και βοηθάει κι εμάς που μάθαμε τα στοιχειώδη σε παιδική ηλικία να εξελιχθούμε και να τρίβουν τα μάτια τους οι μαμάδες μας. Το Σάββατο λοιπόν αποφάσισα να φτιάξω ένα σκουφάκι που πολλές φορές ξεκίνησα και ξήλωσα μεσα στην εβδομάδα (διαπίστωσα ότι έφταιγε το μαλλί που αντί για σκουφάκι γινόταν φαρμπαλωτό πετσετάκι). Και τελικά το κατάφερα. Η παραγγελία ήταν από το Νο3 βαφτιστήρι 7 ετών κολυμβήτρια στον ΠΑΟΚ (Θεσσαλονίκη). Για την ονομαστική της εορτή μου ζήτησε σκουφάκι για να πηγαίνει στους αγώνες γιατί όλα τα σκουφάκια της είναι ροζ και δε μπορεί να εμφανιστεί έτσι στην ομάδα (τα χρώματα του ΠΑΟΚ είναι άσπρο μαύρο). Της το χάρισα λοιπόν, μόνο που της κάνει ίσα ίσα, και αν εξελιχθώ κι άλλο θα της ράψω κι ένα δικέφαλο στο επόμενο.

Για το Παόκι

Και τελικά το συμπέρασμα για όσα πηγαίνουν ανάποδα και για το άγχος που με έχει καταβάλλει είναι νομίζω η έλλειψη πίστης. Εντάξει συμβαίνουν πράγματι τρελά πράγματα πχ ένα χειμώνα τρώω αποξηραμένα φρούτα και καρπούς και το Σαββατοκύριακο έτρεχα στο Κέντρο Υγείας γιατί από το τίποτα με πείραξαν. Γενικά δεν έχω πολύ χρόνο και όλο κάτι συμβαίνει και χάνω τα απογεύματα για χαζομάρες. Τελοσπάντων, θα προσπαθήσω να αφεθώ περισσότερο στις ανώτερες δυνάμεις, ας γίνει το θέλημά Του. Τώρα αντιλαμβάνομαι πόσο πολύ πιστεύω στην επιστήμη και πόσο με απογοητεύει αυτή. Και πόσο μάταιες είναι κάποιες προσπάθειες αν ο Θεός δε βάλει το χέρι του.

Κουράγιο παιδιά, σας αγαπώ όλους, ο Θεός μαζί μας.


Υ.Γ.1 Την επόμενη ημέρα ο εκπρόσωπος του κόμματος μας πήρε τηλέφωνο και ζήτησε να ξεχαστεί το θέμα. Τι έγινε πήρε εντολή από κάτω (Αθήνα) να μην τα βάζουν με την κοινωνία;


Υ.Γ. 2 Και μόλις πήγα να αναρτήσω στο τέλος την φωτογραφία ακούω στο ραδιόφωνο το αγαπημένο μου τραγούδι που με ανεβάζει πάντα. Το εξέλαβα σαν άνωθεν μήνυμα: "Χαζή εδώ είμαι εγώ προχώρα". Κι άρχισα να χορεύω και να τραγουδάω δυνατά "What a feeling"!
http://www.youtube.com/watch?v=o4VSdGzxSTw

Τριήμερο 25ης Μαρτίου

Αφότου ξυπνήσαμε το πρωί

και πήγαμε στο γραφείο, ξεκινήσαμε το μεσημέρι της Πέμπτης για τα Ιωάννινα.

Στο δρόμο μας έπιασε έντονη βροχή,

περάσαμε κοντά από το εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα.

και κάναμε μία μικρή παράκαμψη για να δούμε τη Σιάτιστα, η οποία έχει διατηρήσει τη μακεδονίτικη αρχιτεκτονική των αρχοντικών της.

Μητρόπολη Σιατίστης

Για τα Ιωάννινα έχω ήδη κάνει άλλη ανάρτηση με τις ομορφιές της πόλης γι' αυτό τώρα θα σας επιδείξω τις ασχήμιες της

Αρχιτέκτονας Γκάου Ντιπ (κατά το Γκαουντί)

Το απόγευμα της Παρασκευής πήγαμε μία βόλτα στην Άρτα για να δούμε για λίγο μία φίλη που μένει πλέον εκεί. Μπαίνοντας στην πόλη τι να δω! Το γιοφύρι!!! Κουίζ: Ξέρουμε όλοι για το γεφύρι. Το ποτάμι πως λέγεται;

Και διαπίστωσα ότι ο Πρωτομάστορας είναι εστιατόριο δίπλα στο γεφύρι! Στην αυλή της ταβέρνας βρίσκεται ο ιστορικός πλάτανος, στον οποίο ο Αλί Πασάς απαγχόνιζε τους Έλληνες.

 Οι φωτογραφίες είναι όλες από το κινητό και δεν μπόρεσα να βγάλω και το κάστρο της πόλης που είναι τέλεια διατηρημένο και αρκετά μεγάλο. Τέλος, στη θέση της σημερινής Άρτας, τους αρχαίους χρόνους, ήταν η Αμβρακία που ήταν παραθαλάσσια πόλη!

Το Σάββατο πρωί ξεκινήσαμε από τα Ιωάννινα για να πάμε στο Μοναστήρι των Σκοπίων. Δεν πήραμε κεντρικούς δρόμους για να απολαύσουμε τις ομορφιές της Ηπείρου και της Μακεδονίας.
Αποχαιρετίσαμε τα Ιωάννινα

Η ακρόπολη των Ιωαννίνων και η λίμνη

Κατευθυνθήκαμε προς το βουνό

Βουκολικό τοπίο

Και θαυμάσαμε την Εγνατία οδό που ουσιαστικά άλλαξε την οικονομική ζωή αυτού του τόπου που απήχε οχτώ ώρες από τη Θεσσαλονίκη (μέσω Κατάρας) ενώ τώρα μόλις τέσσερις!

Η μεγαλύτερη γέφυρα της Εγνατίας, η γέφυρα του Άραχθου

Λύση Κουίζ: Ο Άραχθος είναι ο ποταμός που διασχίζει και την Άρτα.

Έπειτα περάσαμε από την Καστοριά κάναμε μία μικρή στάση (ξέχασα να βγάλω φωτογραφίες) και ξεκινήσαμε για τη Φλώρινα, μόνο που πάλι πήραμε το δύσκολο δρόμο, μέσα από το βουνό!
Κι εκεί που είδαμε λίγο χιόνι στην άκρη του δρόμου, το χιόνι έφτασε να είναι στο ένα μέτρο ύψος!

Σε μία κορυφή ο στρατός εγκατέστησε ραντάρ και υπήρχαν αντίστοιχες στρατιωτικές δυνάμεις.

Και αναρωτιόμουν για τα χρώματα τις στολές παραλλαγής του στρατού...

Ξαφνικά πάνω ακριβώς στο δρόμο, το χιονοδρομικό κέντρο του Βιτσίου!

Άρχισε ο κατήφορος και το χιόνι έλιωνε πρώτα γύρω από τα δέντρα, που με τους  χυμούς τους άντεξαν άλλο ένα σκληρό χειμώνα και προετοιμάζονται πυρετωδώς να πρασινίσουν το τοπίο την άνοιξη!

Περάσαμε έξω από τη Φλώρινα και πηγαίνοντας στα σύνορα παρατηρούσα το κλασσικό μακεδονικό τοπίο, τις εναλλαγές των μικρών κάμπων με τους ορεινούς όγκους. Έτσι είναι και στα Σκόπια, δηλ στο Μοναστήρι ή Μπίτολα (στα 15 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα).

Η πόλη είναι όμορφη, έχει τα κομμουνιστικά μπλοκ, αλλά προ κομμουνισμού αποτελούσε μεγάλο εμπορικό κέντρο. Οι συναλλαγές με το Βουκουρέστι, τη Βιέννη, τη Βενετία οδήγησαν στην άνθιση της αστικής τάξης (υπάρχουν πολλά νεοκλασσικά κτίρια) και τη δημιουργία πολλών πρεσβιών στο Μοναστήρι που ακόμα υπάρχουν. Την πόλη διαρρέει ποτάμι και έχει ένα μεγάλο πεζόδρομο με πολλά νεοκλασσικά κτίρια και καταστήματα με πολύ χαμηλές τιμές.

Στο ποτάμι

Στον πεζόδρομο

Το Ρολόι, το άγαλμα του Φιλίππου του Β' και ο μιναρές

Αυτό με εκστασιάζει με τα Βαλκάνια: είμαστε όλοι τόσο επηρεασμένοι ο ένας από τον άλλο, τόσες φυλές, τόσες θρησκείες, τόσες γλώσσες τόσα έθιμα, τόση κοινή ιστορία. Πώς τραβάς μια γραμμή και λες εδώ είναι το σύνορο και πώς έμεινε αυτό το σύνορο κλειστό τόσα χρόνια με το σιδηρούν παραπέτασμα. Ασύλληπτο και εντελώς χαζό μου φαίνεται. Εδώ ειναι ρε Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε!

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, πήγαμε στη μητρόπολη, τον Άγιο Δημήτριο, που ήταν ακριβώς δίπλα στο ξενοδοχείο. Η λειτουργία ήταν στα σκοπιανά, όπως και το κήρυγμα του δεσπότη. Υπήρχε μεγάλη κατάνυξη στους πιστούς. Έβγαλα κάποιες φωτογραφίες, οι λάμπες ήταν εμπόδιο, και μου έκανε εντύπωση που οι εικόνες είχαν τα ονόματα των αγίων στην ελληνική γλώσσα.

Η ώρα του κυρήγματος

Έπετα πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Περάσαμε από την Έδεσσα για 10 λεπτά, βγάλαμε φωτογραφίες στους καταρράκτες

Η κούραση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο

 και μετά πήγαμε στη Θεσσαλονίκη. Είχα μάθημα για το μεταπτυχιακό όλο το απόγευμα και μετά πήγαμε στην Καβάλα. Τη Δευτέρα φάγαμε στη μαμά τον τέλειο μπακαλιάρο της και επιστρέψαμε το μεσημέρι για να ξεκουραστούμε. Ήταν ωραίο ταξίδι γιατί είχαμε χρόνο για βόλτα κι όρεξη για πατριδογνωσία!

Μέσα από το φέρρυ για Θάσο

3ήμερο Καθαράς Δευτέρας

Τελικά όλες οι εξελίξεις που έχουν ενδιαφέρον γίνονται σε 3 ήμερα και Σαββατοκύριακα και μάλλον το μεσοβδόμαδο με τη δουλειά υπάρχει για να χρηματοδοτεί όλα τα υπόλοιπα.
Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας δεν κάναμε τίποτα. Το Σάββατο πήγαμε στην Καβάλα αυθημερόν για δουλειές. Είδαμε τα κορίτσια και το Βανιλάκι!

Με τη Βανίλια!

Ποιος φοβαται το φέρρυ μποτ;

Την Κυριακή γινόταν το καρναβάλι της Ποταμιάς! Πολύ τρέλα και κορδέλα, αλλά και πολύ το κρύο γι' αυτό δεν πήγαμε! Κι όσο σκέφτομαι ότι από φοιτήτρια ανέβαινα στη Θάσο για να μη χάσω το καρναβάλι!
Κάναμε μια βολτίτσα στο καρνάγιο στο Λιμένα (που όπως θα καταλάβατε είναι από τα αγαπημένα μου μέρη ξεκούρασης χειμώνα καλοκαίρι)

Την Καθαρά Δευτέρα μείναμε πάλι στο σπίτι και είπαμε να μην πιούμε καφέ αλλά λίγο Σαλέπι για να ζεσταθεί το μέσα μας. Διαβάζω το κουτί και μένω έκπληκτη! Ανεπιφύλαχτα σας συνιστώ να το πίνετε και να χαλαρώνετε και όσους σας ενοχλούν να λέτε πλέον:¨
- "Ε όχι! Θα σου βάλω λίγο σαλέπι να πιεις"
Και δεν θα καταλαβαίνει τι εννοείτε!

Το ευτύχημα της ημέρας ήταν ότι βρήκαμε φρέσκα θαλασσινά που μύριζαν θάλασσα! Μύδια και φούσκες που τρελαίνομαι να τα τρώω ωμά, με λεμονάκι πωπωπωπω!

Η ηδονή 

Συνεχίζω με το επόμενο τριήμερο...