Τριήμερο 25ης Μαρτίου

Αφότου ξυπνήσαμε το πρωί

και πήγαμε στο γραφείο, ξεκινήσαμε το μεσημέρι της Πέμπτης για τα Ιωάννινα.

Στο δρόμο μας έπιασε έντονη βροχή,

περάσαμε κοντά από το εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα.

και κάναμε μία μικρή παράκαμψη για να δούμε τη Σιάτιστα, η οποία έχει διατηρήσει τη μακεδονίτικη αρχιτεκτονική των αρχοντικών της.

Μητρόπολη Σιατίστης

Για τα Ιωάννινα έχω ήδη κάνει άλλη ανάρτηση με τις ομορφιές της πόλης γι' αυτό τώρα θα σας επιδείξω τις ασχήμιες της

Αρχιτέκτονας Γκάου Ντιπ (κατά το Γκαουντί)

Το απόγευμα της Παρασκευής πήγαμε μία βόλτα στην Άρτα για να δούμε για λίγο μία φίλη που μένει πλέον εκεί. Μπαίνοντας στην πόλη τι να δω! Το γιοφύρι!!! Κουίζ: Ξέρουμε όλοι για το γεφύρι. Το ποτάμι πως λέγεται;

Και διαπίστωσα ότι ο Πρωτομάστορας είναι εστιατόριο δίπλα στο γεφύρι! Στην αυλή της ταβέρνας βρίσκεται ο ιστορικός πλάτανος, στον οποίο ο Αλί Πασάς απαγχόνιζε τους Έλληνες.

 Οι φωτογραφίες είναι όλες από το κινητό και δεν μπόρεσα να βγάλω και το κάστρο της πόλης που είναι τέλεια διατηρημένο και αρκετά μεγάλο. Τέλος, στη θέση της σημερινής Άρτας, τους αρχαίους χρόνους, ήταν η Αμβρακία που ήταν παραθαλάσσια πόλη!

Το Σάββατο πρωί ξεκινήσαμε από τα Ιωάννινα για να πάμε στο Μοναστήρι των Σκοπίων. Δεν πήραμε κεντρικούς δρόμους για να απολαύσουμε τις ομορφιές της Ηπείρου και της Μακεδονίας.
Αποχαιρετίσαμε τα Ιωάννινα

Η ακρόπολη των Ιωαννίνων και η λίμνη

Κατευθυνθήκαμε προς το βουνό

Βουκολικό τοπίο

Και θαυμάσαμε την Εγνατία οδό που ουσιαστικά άλλαξε την οικονομική ζωή αυτού του τόπου που απήχε οχτώ ώρες από τη Θεσσαλονίκη (μέσω Κατάρας) ενώ τώρα μόλις τέσσερις!

Η μεγαλύτερη γέφυρα της Εγνατίας, η γέφυρα του Άραχθου

Λύση Κουίζ: Ο Άραχθος είναι ο ποταμός που διασχίζει και την Άρτα.

Έπειτα περάσαμε από την Καστοριά κάναμε μία μικρή στάση (ξέχασα να βγάλω φωτογραφίες) και ξεκινήσαμε για τη Φλώρινα, μόνο που πάλι πήραμε το δύσκολο δρόμο, μέσα από το βουνό!
Κι εκεί που είδαμε λίγο χιόνι στην άκρη του δρόμου, το χιόνι έφτασε να είναι στο ένα μέτρο ύψος!

Σε μία κορυφή ο στρατός εγκατέστησε ραντάρ και υπήρχαν αντίστοιχες στρατιωτικές δυνάμεις.

Και αναρωτιόμουν για τα χρώματα τις στολές παραλλαγής του στρατού...

Ξαφνικά πάνω ακριβώς στο δρόμο, το χιονοδρομικό κέντρο του Βιτσίου!

Άρχισε ο κατήφορος και το χιόνι έλιωνε πρώτα γύρω από τα δέντρα, που με τους  χυμούς τους άντεξαν άλλο ένα σκληρό χειμώνα και προετοιμάζονται πυρετωδώς να πρασινίσουν το τοπίο την άνοιξη!

Περάσαμε έξω από τη Φλώρινα και πηγαίνοντας στα σύνορα παρατηρούσα το κλασσικό μακεδονικό τοπίο, τις εναλλαγές των μικρών κάμπων με τους ορεινούς όγκους. Έτσι είναι και στα Σκόπια, δηλ στο Μοναστήρι ή Μπίτολα (στα 15 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα).

Η πόλη είναι όμορφη, έχει τα κομμουνιστικά μπλοκ, αλλά προ κομμουνισμού αποτελούσε μεγάλο εμπορικό κέντρο. Οι συναλλαγές με το Βουκουρέστι, τη Βιέννη, τη Βενετία οδήγησαν στην άνθιση της αστικής τάξης (υπάρχουν πολλά νεοκλασσικά κτίρια) και τη δημιουργία πολλών πρεσβιών στο Μοναστήρι που ακόμα υπάρχουν. Την πόλη διαρρέει ποτάμι και έχει ένα μεγάλο πεζόδρομο με πολλά νεοκλασσικά κτίρια και καταστήματα με πολύ χαμηλές τιμές.

Στο ποτάμι

Στον πεζόδρομο

Το Ρολόι, το άγαλμα του Φιλίππου του Β' και ο μιναρές

Αυτό με εκστασιάζει με τα Βαλκάνια: είμαστε όλοι τόσο επηρεασμένοι ο ένας από τον άλλο, τόσες φυλές, τόσες θρησκείες, τόσες γλώσσες τόσα έθιμα, τόση κοινή ιστορία. Πώς τραβάς μια γραμμή και λες εδώ είναι το σύνορο και πώς έμεινε αυτό το σύνορο κλειστό τόσα χρόνια με το σιδηρούν παραπέτασμα. Ασύλληπτο και εντελώς χαζό μου φαίνεται. Εδώ ειναι ρε Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε!

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας, πήγαμε στη μητρόπολη, τον Άγιο Δημήτριο, που ήταν ακριβώς δίπλα στο ξενοδοχείο. Η λειτουργία ήταν στα σκοπιανά, όπως και το κήρυγμα του δεσπότη. Υπήρχε μεγάλη κατάνυξη στους πιστούς. Έβγαλα κάποιες φωτογραφίες, οι λάμπες ήταν εμπόδιο, και μου έκανε εντύπωση που οι εικόνες είχαν τα ονόματα των αγίων στην ελληνική γλώσσα.

Η ώρα του κυρήγματος

Έπετα πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Περάσαμε από την Έδεσσα για 10 λεπτά, βγάλαμε φωτογραφίες στους καταρράκτες

Η κούραση ζωγραφισμένη στο πρόσωπο

 και μετά πήγαμε στη Θεσσαλονίκη. Είχα μάθημα για το μεταπτυχιακό όλο το απόγευμα και μετά πήγαμε στην Καβάλα. Τη Δευτέρα φάγαμε στη μαμά τον τέλειο μπακαλιάρο της και επιστρέψαμε το μεσημέρι για να ξεκουραστούμε. Ήταν ωραίο ταξίδι γιατί είχαμε χρόνο για βόλτα κι όρεξη για πατριδογνωσία!

Μέσα από το φέρρυ για Θάσο