Μετά από ένα χειμώνα γεμάτο εργασίες για το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, το μόνο writing που κάνω αυτό τον καιρό είναι κάποιες διορθωτικές δηλώσεις Φ.Π.Α. Κι αυτό σπάνια, γιατί πάλι όλα στον υπολογιστή καταχωρούνται. Η χρήση του υπολογιστή με κάνει μερικές φορές να θέλω να πληκτρολογήσω στην κόλλα χαρτιού για να κρύψω ότι ξέχασα τον γραφικό μου χαρακτήρα. Κι όπως μου έλεγε η μαμά μου στο δημοτικό "Να κάθεσαι δίπλα σε συμμαθήτριά σου που κάνει ωραία γράμματα, για να συγκρίνεσαι και να κάνεις ωραία γράμματα κι εσύ". Ο συνεργάτης μου κάνει ορνιθοσκαλίσματα όμως, και δεν τον ενοχλεί που τα σημειωματάκια που του αφήνω δεν έχουν καλλιγραφία αλλά ένα συνθηματικό γρήγορα γραμμένο - σε πήρε τηλέφωνο ο ταδε. Θυμάμαι τον αγαπημένο μου, που με βλέπει από ψηλα και με χαιρετάει στον ύπνο μου, να γράφει τόσο βιαστικά και ακατάστατα που μετά από μία ώρα του έδειχνα το σημείωμα και προσπαθούσε να θυμηθεί τι ήθελε να γράψει γιατί δεν καταλάβαινε τα γράμματά του. Πανέξυπνος όμως όπως ήταν, το θυμόταν πάντα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου